Death in our school family: เกิดการเสียชีวิตในโรงเรียนของเรา

On the 19^th of December one of our students in the 12^th grade died suddenly of a heart attack. He was on the way to a competition with some other students and wasn’t feeling good and was told to go lay down in the back of the van and his heart stopped. We had just had his class two days before and he seemed fine. His parents said he had never really been sick and they don’t understand.  We saw his fellow students and they called us over to ask us regular questions and then just said he died. I’ve been at that stage so shocked when you’re not there when it happens and it doesn’t seem real, but it was real he was gone.

We thought we had at least another 6 months with these kids to try to reach them with Christ, but we’re not promised tomorrow as it says. We went to his viewing, and met his mother and father. They were nice and welcoming and we told them we were his teachers, and how we had just told him two weeks before what a good leader of the class he was, and in fact he was our best class leader. They said he was always a good kid; he’d even make them something to eat before they came home from working.

Here they put them in a decorative coffin that is air conditioned so they can have viewing for 3 days. You can look in on the top and view the body. Angel and I were hopeful and prayerfully fasting for a resurrection but none came. But when we had the class again the next week we talked to the kids about having things happen in our lives that we don’t always understand and if they wanted to stay we would pray for them and if they didn’t want to they could leave class early. The whole class stayed and we prayed for them and for the new leader of the class. They don’t have counseling here for these things and crying isn’t something many of them do, but every child we’ve asked about prayer has accepted it so far.

So please pray for these students and the whole school. They are a very close community. And especially pray for his parents and a younger brother who gets compared to him a lot because he’s not “as good”. 

วันที่ 19 ธันวาคม 2555 มีเด็กนักเรียนชายที่เราสอน ม. 6 เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจล้มเหลวอย่างกระทันหัน นักเรียนคนนี้เป็นตัวแทนโรงเรียนกำลังจะไปแข่งขันตอบปัญหาที่โรงเรียนอื่นและระหว่างทางรู้สึกเหนื่อยและหายใจไม่ออกและครูก็ให้นอนพักหลังรถโรงเรียน ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกอึดอัด หายใจไม่ออก และหัวใจของเขาก็หยุดเต้น  เมื่อ 2 วันก่อนเราเพิ่งสอนห้องนี้และก็ไม่เห็นมีอะไรที่ผิดปกติในเขา พ่อ แม่เขาบอกว่าลูกชายไม่เคยป่วยออดๆแอดๆเลย และเขาไม่เข้าใจ เราเห็นเพื่อนในชั้นเรียนเดียวกับเขาและทักทายปกติ แล้วพวกเขาก็บอกว่าเป็นนักเรียนที่เราสอนซึ่งเสียชีวิตจริงๆ อย่างกระทันหัน ฉันเคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ มันช๊อคเมื่อเรื่องมันเกิดแต่เราไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์และมันเหมือนไม่จริง แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ เขาเสียชีวิตจริงๆ

เราคิดว่าอย่างน้อยเรามีเวลา 6 เดือนที่จะพาพวกเขามารู้จักพระคริสต์ ก่อนพวกเขาจะเรียนจบ แต่พรุ่งนี้ไม่มีอะไรแน่นอนเหมือนพระคำได้พูดไว้ เราไปงานศพของนักเรียนที่เสียชีวิตและได้พบพ่อกับแม่เขา พวกเขาดีใจและต้อนรับเราอย่างดี เราบอกว่าเราเป็นครูสอนเขา เมื่อ 2 สัปดาห์ที่ผ่านมาเราเพิ่งชมว่าเขาเป็นหัวหน้าห้องที่ดี และที่จริงเขาเป็นหัวหน้าห้องที่ดีที่สุดในทั้งหมดทุกชั้นที่เราสอน พ่อ แม่เขาบอกว่าลูกของเขาเป็นเด็กดีมาตลอด เขาจะหุงหาอาหารไว้ให้พ่อแม่หลังจากกลับมาจากโรงเรียนเสมอ

ที่นี่เขาเอาศพคนตายใส่ไว้ในโลงศพติดแอร์ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม เพื่อจะมีงานศพได้นานถึง 3 วัน เพื่อให้ญาติและเพื่อนๆมาไว้อาลัยและเข้ามาดูหน้าคนตายเป็นครั้งสุดท้าย ฉันและแองเจิ้ลมีความหวัง อดอาหารอธิษฐานอย่างมาก ว่าเขาจะฟื้นขึ้นมาแต่เขาไม่ฟื้น แต่พอเราสอนห้องนี้อีกครั้งสัปดาห์ต่อมาเราได้พูดคุยกับเพื่อนๆของเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของเราว่าเราไม่เข้าใจทุกอย่างเสมอไป และถ้าเขาอยากให้เราอธิษฐานเผื่อก็อยู่ต่อ แต่ถ้าไม่อยากหมดชั่วโมงแล้วเขาก็ออกจากห้องไปได้เลย ปรากฏว่าทั้งห้องอยู่ต่อและเราได้อธิษฐานเผื่อพวกเขาและเผื่อหัวหน้าคนใหม่ด้วย ที่นี่ไม่มีการให้คำปรึกษาหรือแสดงความเสียใจ ร้องให้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น คนส่วนใหญ่ที่นี่เขาไม่ทำกัน ทุกคนเก็บความรู้สึก แต่เด็กทุกคนที่เราขออธิษฐานให้ทุกคนรับเอาหมด

ขออธิษฐานเผื่อนักเรียนเหล่านี้และทั้งโรงเรียนที่เราสอน พวกเขาเป็นชุมชนที่ค่อนข้างสนิทกันมาก โดยเฉพาะครอบครัวของนักเรียนที่เสียชีวิตและน้องชายของเขาที่ถูกเปรียบเทียบกับพี่ชายเสมอว่า “เขาดีไม่เท่าพี่ชาย”