Prayer worthy: คำอธิษฐานมีความหมาย

Prayer is powerful! I’ve said it before and I’ll say it many more times I’m sure.  We’ve come to the end of the school year for their 12^th grade and they had graduation ceremonies today, February 26, 2013. It was also for their 9^th grade, which though they go to the same school will be in High School now.

They let us say a congratulations and a blessing over the kids, at least 300 students, plus those students that helped in the outskirts. They let us go up right after the principal gave his speech. And just before that our boxes of bibles came in Angel’s sister’s truck, God’s timing. I congratulated them and told them from Jeremiah 29:11 that God had a plan for their futures and a hope.  We had talked to 4 of the 12^th graders the week before and asked them where they wanted to visit if it could be anywhere? One said New Zealand, another Paris, another Dubai, and the last Japan and America, so in the speech I mentioned them and said maybe that was God’s plan for them. I told them of Acts and going to Jerusalem, Judea, Samaria, and to the ends of the earth. I explained that Asheville was my Jerusalem, their village is theirs. North Carolina was my Judea, the Chaiyaphum province is theirs. The US or surrounding states were my Samaria, theirs is Thailand. And the end of the earth for me right now is Thailand, and God knows where theirs is. Then we prayed for them.

Afterwards an elder of one of the villages chanted to bring the spirits in, and while they why’d and prayed we prayed, and noticed our disciples praying also, with us not them. J Then the students went around to different teachers and fellow students to get prayer bracelets tied on their wrists. We told them to come to us for bibles, and they came to us for prayer and bibles. Angel started to prophesy over their futures and I prayed and we gave the 12^th graders bibles. After she started to pray for them individually they started to go grab their friends. Some didn’t stay for prayer but came for their gift. What a blessed and encouraging day! Thank you Jesus.

คำอธิษฐานมีพลังจริงๆ ฉันแน่ใจและจะพูดซ้ำอีกหลายครั้ง ตอนนี้โรงเรียนใกล้จะจบปีการศึกษาของนักเรียน ม.3 และ ม.6 วันนี้มีพิธีมอบใบประกาศจบการศึกษาให้นักเรียน

 26 กุมภาพันธ์ 2556 และ ม.3 ก็จะเลื่อนชั้นไปเป็น ม.ปลาย ทางโรงเรียนให้ฉันกล่าวโอวาสให้นักเรียนสั้นๆ มีนักเรียนทั้งหมดอย่างน้อย 300 คน และนักเรียนที่ช่วยจัดงานในบริเวณรอบห้องประชุม อาจารย์ให้เรากล่าวหลังจากผู้อำนวยการโรงเรียนกล่าวเสร็จ และเป็นช่วงที่พี่สาวแองเจิ้ลเอากล่องพระคัมภีร์มาส่งพอดี พอเหมาะพอเจาะทันเวลา ฉันกล่าวแสดงความยินดีกับนักเรียนและบอกพวกเขาในพระคำเยเรมีห์ 29:11 ว่าพระเจ้ามีแผนการและความหวังสำหรับอนาคตของพวกเขา  ในชั่วโมงสอนเราได้ถามนักเรียน ม. 6 ว่าถ้าเขามีโอกาศได้ไปเที่ยวที่ไหนซักที่เขาอยากไปที่ไหน บางคนบอกว่าอยากไปนิวซีแลนด์ ไปปารีส อีกคนบอกดูไบ และก็มีอยากไปญี่ปุ่นและอเมริกา ในคำกล่าวโอวาสฉันได้พูดถึงเรื่องนี้และบอกว่านั่นอาจจะเป็นแผนการของพระเจ้าสำหรับพวกเขา ฉันบอกพวกเขาในพระธรรมกิจการฯ กล่าวว่าให้ออกไปเยรูซาเล็ม ยูเดีย ซามาเรีย และจนสุดปลายแผ่นดินโลก ฉันอธิบายว่า เมืองแนสวิวส์เป็นเยรูซาเล็มของฉัน ของพวกเขาเป็นหมู่บ้านนี้ รัฐแคโรไลน่าเหนือเป็นยูเดียของฉัน ของพวกเขาเป็นเมืองชัยภูมิ สหรัฐอเมริกาเป็นซามาเรียของฉัน ของพวกเขาเป็นประเทศไทย และสุดปลายแผ่นดินโลกของฉันตอนนี้คือที่นี่ ประเทศไทย และพระเจ้ารู้ว่าของพวกเขาคือที่ไหน และเราก็จบด้วยคำอธิษฐาน

และหลังจากนั้นหมอพรามห์จากหมู่บ้านเทศน์เรียกขวัญมา ในขณะนั้นเราก็อธิษฐานและเราเห็นสาวกพระเยซูซึ่งเป็นนักเรียนของเราก็สวดเหมือนกัน แต่สวดให้พระเจ้าไม่ใช่หมอพรามห์ หลังจากนั้นนักเรียนก็ไปหาครูและเพื่อนๆเพื่อผูกข้อมือสายสินธ์ เราบอกให้นักเรียนมารับพระคัมภีร์ พวกเขามารับคำอธิษฐานและพระคัมภีร์ด้วย แล้วแองเจิ้ลก็เริ่มเผยพระวัจนะสำหรับอนาคตของนักเรียน และฉันอธิษฐาน หลังจากที่แองเจิ้ลเริ่มอธิษฐานให้นักเรียนแต่ละคน แล้วพวกเขาก็เริ่มดึงเพื่อนๆมารับคำอธิษฐาน บางคนก็ร้องไห้ดีใจ ได้กำลังใจ บางคนมาไม่ทันอธิษฐานก็มารับของขวัญแห่งชีวิต ช่างเป็นวันที่หนุนใจและรับพระพรเต็มล้นหลาย!  ขอบพระคุณพระเยซู

January 26, 2013: วันที่ 26 มกราคม 2556

Today is a sad, but happy day for us. Angel’s 93 year old granny died this morning. She’s been sick for the last few weeks and she went to be with Jesus. And yet He first came to visit her. Earlier this week she was so cold from battling fevers that she asked Jesus to take it away or take her away. She woke up to the sound of a door opening and when she looked to see who it was she saw a man. He wasn’t white, she said, but darker and He had long hair and a beard. She has a bible with pictures of Jesus on it and there is one in particular she always loved and she said He looked like that. She asked Him what His name was, and where He came from, but He just sat by her a smiled. When He left her cold feeling left with Him and she wanted to eat for the first time in days.

But that was a few days ago and today she left to go where He went. While grieving about it I thought she is probably the first from her family or friends to go to heaven who will greet her besides Jesus? But granny would talk to anyone and especially in heaven she’ll be so excited and talk their ears off.

 It’s only sad because we’ve lost the laughter that she gave us every time we saw her. In a house full of unhappiness she somehow seemed unaffected and cheerful to all. She would talk to me even though I couldn’t understand her and we’d laugh. Even when her daughter got after her and told her I didn’t know what she was saying she didn’t care we somehow knew each other.  She wasn’t afraid, like others her age, to go out of the village with us, and she even wanted to fly on an airplane. After many tries she finally managed to get her fingers to do the peace sign. It was like teaching a child to do it for the first time they just can’t figure out how to get their fingers to work that way. But thank God we have pictures.

She loved Yesu! And she probably had more faith than I do sometimes. At any bruise or cut or sickness she may have had she would pray to Him to just put his feet on it and she’d be healed. She was a witness to us both on how to let people be what they will and not have it get to you too much. Thank you Granny we’ll see you again soon.

วันนี้เป็นวันที่เสียใจที่สุด แต่สำหรับเราแล้วเป็นวันที่มีความสุขต่างหาก เพราะคุณยายจวง ยายของแองเจิ้ลอายุ 93 ปี ได้เสียชีวิตเมื่อเช้านี้ คุณยายป่วยมากเมื่อ 2 สัปดาห์ที่แล้ว และคุณยายไปอยู่กับพระเยซูแล้ว และพระองค์ยังมาเยี่ยมคุณยายก่อนเสียอีก ต้นสัปดาห์คุณยายมีอาการหนาวมากและสู้กับความไข้แล้วคุณยายก็ขอใหพระเยซูเอาอาการหนาวไปหรือไม่ก็เอายายไปเลย ตอน 5 ทุ่มที่โรงพยาบาลยายตื่นเพราะได้ยินเสียงประตูเปิดและมองดูว่าใครมา คุณยายเห็นผู้ชายเข้ามานั่ง คุณยายบอกว่าไม่ขาว แต่ดำๆ ผมยาวและมีหนวด คุณยายมีพระคัมภีร์ที่ปกเป็นรูปพระเยซูและมีรูปหนึ่งที่คุณยายชอบมาก และคุณยายบอกว่าคนนั้นแหละ คุณยายถามว่าชื่ออะไร มาจากไหน ผู้ชายคนนั้นไม่พูดแต่ยิ้มอุ่นๆให้คุณยาย ตอนที่ผู้ชายคนนั้นไปเขาเอาความหนาวของคุณยายไปด้วยและคุณยายก็เริ่มหิวข้าวซึ่งกินไม่ได้มาหลายวัน

นั่นเมื่อสองวันก่อนแต่วันนี้คุณยายได้ไปอยู่ที่พระองค์ไปแล้ว ในขณะที่เสียใจอยู่ฉันก็คิดว่าคุณยายเป็นคนแรกในบรรดาเพื่อนๆและครอบครัวที่ได้ไปสวรรค์ ใครจะมาทักทายคุณยายนอกจากพระเยซู แต่คุณยายอัธยาศัยดีก็จะคุยกับทุกคนโดยเฉพาะบนสวรรค์คุณยายจะตื่นเต้นมากและคุยจนทุกคนหูดับ 555

มันน่าเศร้าตรงที่ว่าเราได้สูญเสียความชื่นชม และเสียงหัวเราะไป ทุกครั้งที่เราเจอคุณยาย ในบ้านที่ไม่มีความสุขนี้ ในบางครั้งคุณยายเหมือนไม่รู้สึกอะไรและชอบทำให้คนอื่นหัวเราะและมีความสุขเสมอ คุณยายจะคุยกับฉันแม้ฉันไม่เข้าใจและเราก็จะหัวเราะ แม้ลูกสาวคุณยายจะบอกคุณยายว่าฉันไม่เข้าใจคุณยายก็ไม่สนใจ แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตามเราเข้าใจกัน คุณยายไม่กลัวอะไร เหมือนเพื่อนๆอายุรุ่นเดียวกัน  ที่จะออกจากหมู่บ้านไปเที่ยวกับพวกเรา แม้เครื่องบินคุณยายก็อยากลองนั่งดู หลังจากที่พยายามอยู่นานมากคุณยายก็สามารถทำมือชูสองนิ้วถ่ายรูปจนได้ มันเหมือนสอนเด็กให้เอ็กชั่นตอนแรกเด็กจะไม่เข้าใจว่าจะกำมือไหน ชูมือไหน แต่ขอบคุณพระเจ้าเราได้รูปนั้นของคุณยายมาแล้ว

คุณยายรักพระเยซู และบางครั้งคุณยายมีความเชื่อมากกว่าฉันอีก เวลาคุณยายเป็นแผลหรือมีรอยช้ำหรือไม่สบายหรืออะไรก็ตามที่คุณยายเป็น ยายจะอธิษฐานให้พระเยซูแค่เอาเท้ามาวางตรงที่เจ็บและยายจะหายโรค (คุณลองนึกภาพวัฒนธรรมคนไทยเท้าเป็นของต่ำที่สุด) คุณยายจะเป็นพยานให้เราเสมอว่าอย่าให้นิสัยเสียๆและความต้องการของคนอื่นมามีอิทธิพลกับเรามากนัก ขอบพระคุณ คุณยายจวงและเราจะเจอกันอีกเร็วๆนี้

 This is the Jesus she saw. She loved this picture. รูปพระเยซูที่มาเยี่ยมยาย ยายชอบรูปนี้มาก

                                  This is granny คุณยายจวงและสองนี้ว "พีช"

Our family is growing:ครอบครัวของเราขยาย

It started off just me and Angel here on the farm, but now we have some new additions we’d like to show you. Maybe proud parents or maybe just trying to fill a blog; who knows. 

First addition is a cute little puppy I call Eva. This is a play on words here because Eba means crazy, and they all think we’re crazy for living out on the farm alone. We’ve wanted dogs for protection and companionship and almost every dog has puppies right now. I saw these puppies and we stopped one evening on the way home. I don’t like boy dogs very much so I always get a girl. She had the temperament I like to pick, so I begged momma Angel to let me have her. The owner had about 2 batches from different mothers so they said we should take 2 due to her crying alone. But Angel already had her eye on a new born black puppy, male, that we have to wait on of course. She will name him -------. A little girl who lives with these puppies tells Angel all the time to hurry and get her puppy it’s eyes are open, before someone else does. But I know we have to wait until at least 5 weeks old, so 3 more weeks to go. Angel’s sister, Jui, said I should call mine YaYa since it’s YoYo’s daughter. Cute but she’s been named.

The other addition a hen and her 10 babies.  You should have seen us try to catch them. Funniest home videos come to my mind. There we were in a netted off area. Angel in the netted area with a big chicken dome; and me trying to plug the holes she’ll escape from.  Angel catches the mom 3 times but she manages to escape. Finally mom is tired and lies down to roast her chicklets and Angel grabs her. Now to catch the babies. You know kids they don’t get tired like us so they run in every direction, but finally 10 of them in a box. Mom’s in a bag and I have to hold bag, box and Eva on the back of a dirt bike. Then guess what we run out of gas outside of the village; something we’re known to do around here.  So now we’re on the side of the road with a chicken in a bag jumping around, babies crying and puppies running in the road when farmers are returning home from work.  We spend the next day making a fancy chicken condo. The mom ate with her babies all day and then it was like she sat where she could watch us finish up. Then I became a chicken herder and at one point she just went ahead and went in.

About 3-4 days later we caught 2 out of 5 older babies whose mom was killed; to give them a better, safer life on the farm. We still have to catch the other 3. Angel’s mom wants us to take all the chickens, but I don’t want loud roasters. There is now another mother hen with about 8 babies that we will catch soon, and I saw roaster with another hen so looks like we’ll have a lot more chickens soon. We had prayed if God wanted us to have chickens to give them to us and here you go, enjoy.  I call them dinner, nuggets, and chicken strips because we’ll most likely eat them. Sorry that’s the way of the farm life. I can’t wait actually. But have no fear we won’t eat the dogs!

เราย้ายมาที่ไร่มีแค่ฉันและแองเจิ้ล  แต่ตอนนี้เรามีสมาชิกเพิ่มเราอยากจะแนะนำสมาชิกใหม่ เราอาจจะอยากโชว์เพราะเราภูมิใจในครอบครัวที่เพิ่มขึ้นของเราหรืออาจจะแค่ให้บล๊อคของเรามีเรื่องเล่า ใครอยากรู้บ้าง ?!?!

สมาชิกใหม่ตัวแรกคือหมาตัวน้อยๆที่ฉันเรียกว่า “อีว่า” ชื่อนี้ได้มาโดยทที่การออกเสียงใกล้เคียงคำว่า “อีบ้า” ในภาษาไทย คนแถวนี้เขาคิดว่าเราบ้ากันอยู่แล้วที่ไปอยู่ไกลถึงที่ไร่

ติดภูเขากันสองคน เราต้องการหมาเพื่อปกป้องและเป็นเพื่อนและตอนนี้หมาส่วนใหญ่มีลูก ฉันเจอลูกหมาตัวนี้ตอนเย็นเดินทางกลับบ้าน ฉันไม่ค่อยชอบหมาตัวผู้มากนัก ฉันเลยเลือกตัวเมียเสมอ หมาตัวนี้มีท่าทางไม่เหมือนตัวอื่นฉันเลยเลือกมัน ฉันขอร้องมาม่าแองเจิ้ลที่จะให้ฉันเลี้ยงมัน เจ้าของหมามีหมาสองคอก เจ้าของบอกว่าเราต้องเอาไปสองตัวเพื่อจะได้เป็นเพื่อนกันและไม่ร้องตอนกลางคืน แต่ว่าแองเจิ้ลจองหมาสีดำตัวผู้ที่เพิ่งคลอดไว้แล้วซึ่งเราต้องรอแน่ๆ แองเจิ้ลจะตั้งชื่อ……. เด็กที่อยู่บ้านเดียวกับหมาคอกนี้บอกให้แองเจิ้ลรีบๆเพราะว่าหมาลืมตาแล้ว ก่อนที่คนอื่นจะเอาไป แต่ฉันรู้ว่าเราต้องรออย่างน้อย 5 สัปดาห์ เพราะฉะนั้นก็รอต่อไปอีกสามสัปดาห์ พี่สาวแองเจิ้ลพี่จุ่ยบอกว่า เรียกหมาฉันว่า “ยาย่า”เพราะเป็นลูกของโยโย่ ชื่อน่ารักดี แต่ฉันมีชื่อให้หมาฉันแล้ว

สมาชิกเพิ่มอีกคือ แม่ไก่และลูกอีก 10 ตัว คุณน่าจะมาเห็นตอนที่เราพยายามไล่จับพวกมัน วีดีโอตลกถ่ายทำตามบ้านเข้ามาในความคิดฉัน เราอยู่ในตาข่ายและแองเจิ้ลมีสุ่มครอบไก่ และฉันพยายามจะอุดรูที่ไก่ออกได้ แองเจิ้ลเก่งมากพยายามจับแม่มันสามครั้ง มันยังหนีไปได้ และแล้วแม่ไก่ก็เหนื่อยนั่งพักและกกลูกๆของมัน นี่เป็นโอกาศเหมาะแองเจิ้ลอุ้มเอาทั้งแม่และลูก ตอนนี้ก็พยายามจับลูกที่เหลือ คุณรู้ไหมว่าเด็กๆไม่เคยเหนื่อยเหมือนเรา ลูกไก่มันก็วิ่งไปทั่ว แต่ที่สุดแล้วเราก็จับลูกไก่ทั้งหมดมาอยู่ในกล่อง แม่ไก่อยู่ในถุงปุ๋ย และอีว่าอยู่ข้างหลังรถมอ’ไซด์วิบาก และบึ่งมอ’ไซด์ออกมาจากหมู่บ้าน 55 น้ำมันหมดกลางทางตอนที่ออกมาจากหมู่บ้านแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องปกติมากกับมอ’ไซด์รุ่นคุณปู่  ตอนนี้เราจอดข้างถนนมีแม่ไก่อยู่ในถุงเต้นอยากออกไปหาลูก ลูกไก่ร้องหาแม่ และหมาน้อยวิ่งข้ามถนนซึ่งเป็นเวลาที่ชาวไร่-ชาวนากำลังกลับบ้าน เราใช้เวลาวันต่อมาทั้งวันสร้างคอนโดให้ไก่อยู่ แม่ไก่ลูกไก่กินทั้งวัน มันเหมือนกับนั่งดูเราสร้างบ้านให้มันจนเสร็จและฉันก็ไล่ต้อนและมันก็เข้าไปในเล้าเหมือนมันรู้ว่าเป็นบ้านมัน

หลังจากนั้น 3-4 วันเราก็จับลูกไก่ที่แม่ถูกฆ่ามาอีก 2 ตัว ให้มันมีที่อยู่ที่ดีและปลอดภัยที่ไร่ เรายังต้องจับคอกนี้อีก 3 ตัว แม่ของแองเจิ้ลอยากให้เราเอาไก่ที่บ้านมาให้หมดแต่ฉันไม่อยากได้ไก่โต้ง ตอนนี้มีแม่ไก่กับลูกๆอีก 8 ตัวที่เราต้องไล่จับเร็วๆนี้ และฉันเห็นไก่โต้งไล่ปล้ำแม่ไก่ คิดว่าอีกไม่นานเราจะมีไก่เต็มคอกแน่ๆ เราได้อธิษฐานว่าถ้าพระเจ้าอยากให้เราเลี้ยงไก่ ก็ขอให้พระองค์ให้กับเรา นี่ไงล่ะได้แล้วคำตอบ เลี้ยงกันเข้าไป ฉันตั้งชื่อให้พวกมันว่า อาหารเย็น,ไก่นักเก็ต และเนื้อไก่ทอดกรอบ เพราะว่าเมื่อมันโตเต็มที่เราจะฆ่ามันกิน น่าเศร้าใช่ไหมล่ะ แต่ขอโทษค่ะนี่คือชีวิตชาวไร่ของจริง ที่จริงฉันรอไม่ไหวด้วยซ้ำ แต่ไม่ต้องกลัวเราจะไม่กินหมาของเราหรอก 55

 

Pray for the multitude: อธิษฐานสำหรับการเพิ่มพูน

God has shown me something here with prayer. Everyone will accept it! We have prayed for students to learn English better, to have safe trips to bigger cities, that people will come for a concert,  and now we have prayed for them for two different exams. This week they have Mid-term exams, and we only have two of our four days to teach. So Monday, with our four classes we get to pray with one, but on Tuesday we have one class and we pray with them. Then one of our classes we have on Wednesday came to us for prayer. Then we saw another one of our classes we won’t have on Thursday outside and we prayed with them. As we were leaving the school  there was an announcement for all the students to gather to hear where their testing will be. Oh what a great opportunity to pray for them. I had thought, “What if we come in early one day this week to pray for them.” Well God spared us the early morning ride and opened this chance. So we went to one of the teachers and she asked the announcer and wham praying for about 900 students all at once with a microphone. J

I didn’t even have any thought that they wouldn’t allow it because everyone has just accepted prayer when we ask them, and the school is where God is really working right now.

We’ve prayed with other villager also and they come to us later and say how much better they feel. One man drinks quite a bit and his sister, who we prayed a demon out of, wanted us to talk to him. He was offended we thought he drank too much, and said he could stop any time he wanted to, so we prayed he wanted to. Well he came to us after New Year’s and said he saw his son, who he wanted us to pray about, and his son was happy to see him not drunk and gave him sandals and they had a good talk. And the class I said came to us on Tuesday for prayer. Well they were lead by one of the students who we have really been sharing with, and she and another classmate accepted Jesus the Saturday before, in prayer.  And after we prayed for her class she prayed for Angel who was going to Bangkok.

Prayer is so easy to give someone, and to do. It’s just talking to your Father, to your friend, and you even get a helper to guide you through it. Sometimes we don’t pray enough, but when we get chances like these and take them, Glory be to God.

พระเจ้าให้ฉันเห็นสิ่งหนึ่งที่นี่ จากคำอธิษฐาน คือทุกคนชอบรับคำอธิษฐาน เราอธิษฐานให้นักเรียน เรียนภาษาอังกฤษเก่งขึ้น ให้การเดินทางไปที่ต่างๆปลอดภัย  ให้มีทีมมาเล่นคอนเสิร์ตที่โรงเรียน และตอนนี้เราอธิษฐานสำหรับการสอบของนักเรียน สัปดาห์นี้นักเรียนมีสอบกลางภาค เรามีเวลาสอนอีกแค่สองวันในเทอมนี้ เราอธิษฐานให้นักเรียนที่เราสอน 4 ห้อง และวันอังคารอีก 1 ห้อง และนักเรียนที่เราสอนวันพุธมาขอคำอธิษฐานจากเรา และเราก็เจอนักเรียนห้องที่เราสอนเราก็อธิษฐานให้อีก และขณะที่เรากำลังจะกลับบ้านโรงเรียนได้ประกาศให้นักเรียนทั้งโรงเรียนเข้าแถวหน้าเสาธงเพื่อประกาศแจ้งการสอบในวันถัดไป โอ้วพระเจ้าช่างเป็นโอกาศที่เหมาะมากฉันคิด  ถ้าเรามาเช้าๆสักวันในสัปดาห์นี้เพื่ออธิษฐานให้นักเรียนก็จะดี แต่ว่าพระเจ้ารักษาเวลาให้เราและเปิดโอกาศนี้ เราไปหาครูที่ประกาศหน้าเสาธง แล้วก็โป๊ะเลย เราอธิษฐานให้นักเรียนครั้งเดียวทั้งหมดประมาณ 900 คน ในไมโครโฟน 55 ฉันไม่ได้คิดเลยว่าโรงเรียนจะไม่อนุญาตเพราะที่นี่ทุกคนชอบรับคำอธิษฐานเวลาที่เราถาม และที่โรงเรียนเป็นที่ซึ่งพระเจ้าทำงานมากตอนนี้

เราได้อธิษฐานรักษาโรคให้ชาวบ้านด้วยและบางคนก็มาหาเราและบอกว่ารู้สึกดีขึ้นและหายเจ็บ หายปวด มีผู้ชายติดเหล้าคนหนึ่งที่เราอธิษฐานขับผีให้พี่สาวเขา และเธออยากให้เราพูดกับน้องชายของเธอ เราก็ไปคุยเขารู้สึกไม่ดี เราคิดว่าเขาเมามาก และเขาบอกว่าเขาจะหยุดเหล้าเมื่อไหร่ก็ได้ เราอธิษฐานให้เขาหยุดได้ หลังจากปีใหม่เขามาหาเราและบอกเราว่าเขาได้พบลูกชาย ที่เขาอยากให้เราอธิษฐานให้และลูกชายของเขามีความสุขมากที่ได้เจอพ่อไม่เมาและได้ให้รองเท้าใหม่กับเขาและพ่อลูกมีเวลาที่ดีด้วยกัน  และนักเรียนที่เราสอนวันอังคารมาให้เราอธิษฐานให้ คนที่รับเชื่อพระเยซูแล้วพาเพื่อนมาและเขาก็รับเชื่อจากเพื่อนของเขา

การอธิษฐานให้คนอื่นอย่างง่ายๆและทำได้เลย แค่พูดกับพระบิดาสำหรับเพื่อนของเราและเรามีกระทั่งผู้ช่วยนำทางเราด้วย บางครั้งเราอธิษฐานไม่พอ แต่เวลาที่เราได้โอกาศก็ให้คว้าเลย พระศิริจงเป็นของพระเจ้า!