The Love Shack: กระท่อมน้อยปลายนา :

Sorry to get that song stuck in some of your heads. What this really means is we’re away from the family house and out on the farm in a little old shack and we couldn’t be more peaceful. Despite the villagers and family and friends saying we’re just two girls out far away alone with no electric, no running water, not even a propane stove, but we could care less because here is what we’re really without.   Dogs barking all night keeping us up, monks making loud announcements in the morning, right across the street, and then ringing their bell. We’re without the nagging of certain family members treating us like Cinderella.

The spiritual warfare at this house almost broke us, but we have such peace alone in the dark. More time with God-a lot more- because the sun goes down at 6pm and the giant day mosquitoes turn into ware wolf night mosquitoes, so we hide in our tent.

Oh the first night though. We spent all day planning and driving a half an hour away to get the supplies we needed to survive, mainly a mosquito tent. By the time we got back to the village, threw some of our stuff in the truck and left it was getting dark. We packed the truck and Angel’s brother, P Lo, left us saying we’d only last a week. I think there is a betting pool going to see how long we will last.

It is so dark and we only had one big flash light. We’re both hot and sweaty, but scared to shower in the squatty potty shack. I “man up” and do it and Angel goes down after; only if I follow. See Angel’s afraid of the dark and this is pitch black. They tell us drunks will come to rob the rich falang. Ha I have no money left now. J Anything around here is too noisy to sneak up on us unless they ride a bike. But a drunk on a bike won’t get far. I’m so at peace here.

It has its challenges, so much dew in the morning it drips on our heads in the shack and the fire is hard to start in the morning. The mosquitoes are worse and bigger here and they stalk us waiting for an arm to rest on the tent. We watch our feet as about six are sitting on the tent by them. Taking buckets of rain water to the shower bucket so we can take an even colder shower. But oh it gets nice and cool to sleep.

Now we’re on the farm and able to work on it more. We’re done cutting down the forest, but it’s quickly growing back. We had to mow the long road with a weed whacker and repair the really bad holes from rain and driving. We fixed up around the shack; which is used by the family and their workers when out here doing sugar cane or a number of other things out here. Its dirt floors in the “kitchen/dining area” and they just kind of throw things anywhere, so we want to show them to value the space. It helps us live like more of the villagers here do and get a bigger heart for them. And it’s very humbling.

We’ve been here for a month, we’re a little dirtier, but despite all we’ve done we’re more rested and hear him better.

มีเพลงในอมริกาที่ร้องเกี่ยวกับกระท่อมน้อยแสนรัก แต่ที่เราต้องการสื่อคือ เราย้ายออกจากบ้านของครอบครัวแองเจิ้ลไปอยู่ที่ไร่เนินเขาในกระท่อมเก่าหลังน้อยๆ ซึ่งสงบสุขมาก ไม่ว่าพวกเขาจะพูดว่าเราเป็นผู้หญิง 2 สองคนออกไปอยู่ที่เปลี่ยว ไกลหมู่บ้าน ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีระบบน้ำ แม้แก๊สก็ไม่มีใช้ แต่ก็ดีกว่าที่จะอยู่ในหมู่บ้านที่มีหมาเห่าทั้งคืน พระสวด เสียงระฆัง ประกาศข่าวหมู่บ้านตั้งแต่ตี 5 และครอบครัวที่บ่นๆ ใช่ๆ เหมือนเราเป็นนางซินเดอร์เรล่า

สงครามฝ่ายวิญญาณในบ้านนี้เกือบจะทำให้เราประสาทเสีย แต่เรามีสันติสุขมากในความมืด มีเวลามากขึ้นกับพระเจ้า มากจริงๆ ดวงอาทิตย์ตก 6 โมงเย็น ยุงยักษ์ตอนกลางวันกลายเป็นยุงป่านักล่าเลือดตอนกลางคืน เราต้องรีบเข้าในมุ้งอย่างด่วน!

คืนแรกนี่ซิ เราวางแผนทั้งวัน ขับรถครึ่งชั่วโมงออกไปซื้อของใช้ยังชีพ ที่สำคัญที่สุดคือ มุ้งกันยุง พอเรากลับถึงหมู่บ้าน ขนของก็มืดแล้ว เราขนของขึ้นรถพี่เขยแองเจิ้ล พี่โล่ บอกว่าเราอยู่ได้ไม่เกินอาทิตย์หรอก ชาวบ้านคงพนันกันว่าเราจะอยู่ที่ไร่ได้นานแค่ไหน

มันมืดมากและเรามีไฟฉายอันเดียว เราทั้งร้อนและเหนื่อยเหงื่อท่วมแต่กลัวที่จะอาบน้ำในส้วมน้อยที่ไร่  ฉันต้องรวบรวมความกล้าและลงไปอาบน้ำ และแองเจิ้ลก็อาบตาม ชาวบ้านบอกว่าเดี๋ยวจะมีคนเมาขึ้นไปปล้นฝรั่ง ฮ่า ฮ่า  ฉันไม่เหลือเงินซักบาทเลยตอนนี้ ทุกอย่างที่นี่เสียงดังมากจะทำอะไรทุกคนรู้หมด นอกเสียจากโจรมันปั่นจักรยานมา แต่โจรเมาขี่จักรยานไม่น่าจะไปได้ไกล 55 ฉันรู้สึกถึงสันติสุขมากที่กระท่อมปลายนานี้

มันท้าทายมาก ตอนเช้าน้ำค้างจากหลังคากระท่อมหยดใส่ศรีษะเราตอนเช้าๆก่อไฟฟืนก็ติดยากมาก  ยุงที่นี่ตัวใหญ่มาก มันรอคอยตอนเราหลับและเมื่อมือเราไปพาดมุ้งก็จะโดนรุมกัด เราต้องระวังที่เท้าเราด้วยที่จะไม่เหยียดเกินมุ้งและโดนรุมกัดอีกตอนเช้าตรู่  อาบน้ำฝนในอ่างด้วยขันเช้าๆ มันช่างหนาวไปถึงตับ แต่เราหลับสบายเพราะอากาศเย็นและเงียบ

ตอนนี้เราอยู่ที่ไร่และมีเวลาทำงานที่ไร่มากขึ้น เราถางป่ารกในที่ดินที่จะทำรีสอร์ทเสร็จแล้วแต่มันโตขึ้นใหม่ไวมาก เราใช้เครื่องตัดหญ้าตัดแนวเขตถนนและซ่อมถนนที่เป็นหลุมรอยล้อรถช่วงหน้าฝนที่ผ่านมา เราทำความสะอาดกระท่อมน้อย ซ่อมแซมสิ่งต่างๆให้น่าอยู่ ซึ่งกระท่อมเคยเป็นที่พักของครอบครัวและคนงานเวลาพวกเขามาทำไร่อ้อย และอื่นๆ  พื้นดินเป็นห้องครัว และที่ทานอาหาร พวกเขาทิ้งขยะไม่เป็นที่โยนไปทั่ว เราทำให้เขาเห็นประโยชน์ของการใช้สอยทุกพื้นที่ เราอยู่เหมือนชาวบ้านเลยที่นี่ ทำให้เราถ่อมใจมากขึ้น

เราอยู่ที่นี่ 1 อาทิตย์แล้วไม่ค่อยสะดวกและสะอาดมากนัก แต่แลกกับสิ่งที่เราได้ทำให้กระท่อมนี้น่าอยู่ขึ้น ได้พักสงบ และได้ยินพระองค์มากขึ้นเราก็ยอม