What situation are you in? คุณอยู่ในสถานการณ์ไหน?

Both during and after my trips to different hospitals here for this kidney stone I’ve noticed something, and I’d like to point it out in your situation. What are you going through right now? I had the worse pain in my life physically! I’m in a foreign country that even though they have good services it’s not like if I were in America. I don’t speak the language. And yet I can see how God is taking care of everything. During my two nights of pain I had someone by my side to pray for me. I hate hospitals even in America and yet even in this remote Northeastern area there are plenty around to take care of me. And the nurses and doctors I did have spoke English to me. Even though I was going through something scary and uncomfortable to me God gave me courage and comfort in who He gave to help. What are you going through now? Can you take a step back for a minute? Back from the hospital visits, the bills piling up, the sickness, back from your sadness, from feeling alone, from whatever and see where God is in it? If you try you’ll see Him because He never leaves us or forsakes us.

คุณอยู่ในสถานการณ์ไหน?

 หลังจากที่ฉันเดินทางไปโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นเพื่อรักษาตัวจากโรคไต ฉันได้เรียนรู้บางอย่างและอยากจะชี้ถึงสถานการณ์ของคุณ คุณกำลังเผชิญอะไรอยู่ตอนนี้ ฉันผ่านความเจ็บปวดที่สุดในชีวิต (ด้านร่างกาย) ฉันอยู่ต่างประเทศ ถึงแม้จะมีการดูแลเอาใจใส่ดีแค่ไหนแต่มันก็ไม่เหมือนบ้านที่อเมริกา ฉันพูดภาษาท้องถิ่นไม่ได้ แต่ฉันก็ยังเห็นว่าพระเจ้าควบคุมดูแลทุกอย่าง ในช่วงสองคืนที่ฉันปวดที่สุดมีคนอยู่ข้างๆฉัน อธิษฐานให้ฉัน ฉันเกลียดโรงพยาบาลที่สุดแม้ที่อเมริกา และมากกว่านั้นที่ซึ่งกันดารในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ฉันก็ยังมีคนมากมายที่ห่วงใยและดูแล คุณหมอและพยาบาลพูดภาษาของฉัน ถึงแม้ฉันจะเจอประสบการณ์เสี่ยงตายในที่ที่ไม่คุ้นเคย แต่พระเจ้าก็ให้กำลังใจและปลอบโยนฉันผ่านคนใกล้ชิด หลังจากกลับจากโรงพยาบาลบิลค่ารักษายาวเหยียด อาการป่วยจากความเศร้า ความรู้สึกโดดเดี่ยว หรือไม่ว่าอะไรก็ตามได้ถูกยกออกไป  พระเจ้าอยู่กับฉันทุกที่และทุกสถานการณ์ ไม่ว่าในตอนนี้คุณกำลังเผชิญอะไรอยู่ คุณถอยหลังสักก้าวและคิดสักนิดได้ไหม  อยากให้คุณลองสังเกตดูแล้วคุณจะรู้ว่าพระเจ้าอยู่กับคุณทุกที่และทุกสถานการณ์เหมือนฉัน และถ้าคุณสังเกตดูดีดีคุณก็จะเห็นว่าพระองค์ไม่เคยละสายตาหรือทอดทิ้งคุณเลย  

chicken cussed คุณเคยได้ยินไก่บ่นไหม?

Have you ever been chicken cussed? I’m starting to think that is what our chickens are doing to me. Every time I shoo the chickens out of our living area I get loud complaints from them, chicken cussed. I tell them I don’t care if they chicken cuss me I don’t want them on my table. J We have 21 chickens now. The one I lovingly call dinner just had another 5 nuggets and I think Lunch has 4. Our chickens are the healthiest looking chickens in the village but they still chicken cuss me.

My biggest opportunity to do the field I did at home, nursing, is with these chickens.  I’ve nursed 3 back to health. And after every time they follow me around like I’m their momma. Two of them now can’t get around the others without being chased away so when I’m there they follow me and I take them out to feed. One little girl has 9 lives and she’ll jump up at the table when we’re there and on the hammock when we rest in it. They even try to get in my mosquito net with me to sleep sometimes. And the dogs get a little jealous but I haven’t heard them dog cuss yet.

คุณเคยได้ยินไก่บ่นไหม?

 คุณเคยได้ยินไก่บ่นไหม ฉันเริ่มคิดว่าไก่ที่เราเลี้ยงมันบ่นเราทุกครั้งที่ฉันไล่มัน ชิ้วววว ให้ออกไปจากบริเวณบ้าน ฉันได้ยินคำบ่นเสียงดังจากพวกมันดัง “กุ๊ก…กุ๊ก”ไม่เคยหยุด ฉันไล่มันไป มันก็บ่นไป ฉันไม่สนแต่อย่าให้มันขึ้นไปบนโต๊ะก็พอ ตอนนี้เรามีไก่ 17 ตัว ตัวที่ฉันรักมาก ชื่อดินเนอร์(อาหารเย็น) เพิ่งมีลูกน้อยอีก 5 ตัว ชื่อไก่นักเก็ต(ไก่ชิ้น) และแม่ไก่อีกตัว ชื่อลันช์(อาหารเที่ยง) คิดว่ามันกำลังจะมีไข่ ไก่ที่เราเลี้ยงสุขภาพดีมากและดูดีกว่าไก่ในหมู่บ้านเสียอีก แต่ไก่ก็ยังบ่นฉันทุกวันอยู่ดี งานที่ฉันทำที่อเมริกาคือ พยาบาล การดูแลของฉันในตอนนี้คือไก่พวกนี้ ฉันพยาบาลไก่ 3 ตัวแล้วให้กลับมามีชีวิตและมีสุขภาพดี  จากนั้นไก่พวกนี้ก็จะตามฉันแจ มันคงคิดว่าฉันเป็นแม่มันซะละมั้ง ตอนนี้มี 2 ตัวที่เข้าฝูงไม่ได้เพราะมันอ่อนแอที่สุดและมักจะถูกไก่ตัวอื่นจิกไล่ ถ้าฉันอยู่ที่นั่นมันจะตามฉันและฉันจะเฝ้าให้มันได้กินอาหาร มีไก่น้อยตัวหนึ่งมี 9 ชีวิต (เหมือนแมว 9 ชีวิต) เพราะว่าหมาล่าจะกินมันแต่มันก็ไม่ตายสักที ไก่ตัวนี้จะกระโดดขึ้นโต๊ะถ้าเรานั่งอยู่ หรือบินขึ้นมาหาเราเวลาเรานอนพักที่เปล บางครั้งมันพยายามเข้าไปนอนกับฉันในมุ้งด้วย บางครั้งหมาก็อิจฉาแต่มันยังไม่ถึงกับบ่นให้ฉัน

Goes along with my hospital trip เหตุเกิดที่โรงพยาบาล

If you just read my hospital trip “Angel’s doctor dreamy” then you saw that I mentioned a resort stay right? Pay attention if not. But after 2 nights of the worse pain of my life and treatment orders from a hospital I order for myself a stay at a nearby city with a small resort to go through this recovery in air conditioning and with a TV. So while we were there Angel was fast and furious on the phone and internet. At the time I did not want to hear all the good news she was receiving I just wanted to focus on me for a minute.

But now I’m focused and here is the good news: Mutual friends thought I was going back to America since I was sick and wanted Angel to go to Hong Kong with her in July. Angel told her I wasn't planning on a trip to America so they decided to get tickets for the whole team, 4 of us, to go on this trip with her and her sister. All this for free using sky miles.  At first it was like I felt as though I was dying because I didn't want to hear this news. How could they be excited about Hong Kong when I’m so sick? But now all healed I too am excited. And this isn't all the good that has come at this time of trial (kidney stones) No there is more!

Last week we finally received a shipment of toilets, sinks, doors, and roofing from a major electric company thanks to one of our team members husband who works with them and put our project in their ear. As they tried to arrange transportation of these items the price went from the normal 16,000B ($551) to half price. That is because the owners of the moving company know the same mutual Hong Kong taking friend and want to help out. Then after more time lapsed and our team mate talked to the owners wife she decides to ship the items for free, AND donate 10,000B ($345) towards an underground water system. Wow! There were also some donations already towards the truck so that went to pay locals to help us unload this massive truck.

And then the good doctor news and he waved his fees. Plus we heard from a friend in Bangkok who will donate a projector for our daycare. Why is God so good to us? We’re in His will is all.

เหตุเกิดที่โรงพยาบาล

ถ้าคุณได้อ่านเรื่องราวการไปโรงพยาบาลของฉัน ในหัวข้อ “คุณหมอในฝันของแองเจิ้ล” และคุณเห็นฉันพูดถึงรีสอร์ทใช่ไหม? ตั้งใจอ่านนะถ้าคุณไม่เห็น หลังจากสองคืนที่อาการปวดทรมานอย่างสาหัสที่สุดในชีวิต การรักษาตัวเองและกินยาตามหมอสั่ง ฉันก็ขอพาตัวเองไปพักฟื้นที่รีสอร์ทเล็กๆ มีแอร์ มีทีวี ขณะที่เราพักที่นั่นแองเจิ้ลก็รับและโทรศัพท์อย่างกระหน่ำในข่าวดีที่เธอได้รับ ซึ่งในเวลานั้นฉันไม่สนใจข่าวดีอะไรทั้งนั้น ฉันแค่อยากอยู่กับตัวเองสักพัก แต่ตอนนี้ฉันสนใจและข่าวดีคือ เพื่อนๆคิดว่าฉันจะกลับไปรักษาโรคไตที่อเมริกา และพวกเขาอยากให้แองเจิ้ลไปพักผ่อนที่ฮ่องกงกับพวกเขาเดือนกรกฎาคม แองเจิ้ลบอกเพื่อนๆว่าฉันไม่ได้ไปอเมริกา พวกเขาก็เลยจองตั๋วเครื่องบินให้เราทั้งทีม 4 คน เพื่อไปฮ่องกงด้วยกัน ข่าวดียิ่งกว่านั้นคือเราจึงได้ตั๋วเครื่องบินไปฮ่องกงฟรี เพราะเพื่อนเรามีไมล์สะสมแลกตั๋วได้ เย้.. ตอนแรกฉันเหี่ยวแห้งจะตายอยู่แล้วไม่อยากได้ยิน หรือรับรู้ข่าวอะไรเลย และไม่คิดว่าจะตื่นเต้นอะไรกับฮ่องกง ฉันป่วยจะตายอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ฉันหายแล้ว และฉันก็ตื่นเต้นเหมือนกัน และนี่ไม่ใช่แค่ข่าวดีเดียวเท่านั้น อาทิตย์ที่แล้วเราได้รับของบริจาคจากบริษัท ปตท. เป็นโถส้วม อ่างล้างจาน ประตู และหลังคาขอบคุณพี่วัฒ(ทำงานใน ปตท.)สามีพี่ซาริห์ ซึ่งเป็นทีมงานเรา ช่วยกันกระจายข่าวเรื่องโครงการเจย์ฟาร์ม ในขณะที่เราพยายามเอาของมาจากชลบุรี ซึ่งค่าขนส่งปกติอยู่ที่ 16,000 บาท กลับลดเหลือครึ่งราคาแค่ 8,000 บาท เพราะเจ้าของบริษัทขนส่งรู้จักกับเพื่อนคนที่อวยพรให้เราไปฮ่องกง และเขาอยากช่วยโครงการเรา แต่หลังจากที่ได้พูดคุยกันเรื่องวัตถุประสงค์โครงการเจย์ฟาร์ม ภรรยาเจ้าของบริษัทขนส่งจึงตัดสินใจส่งของฟรี พร้อมบริจาคเงินสมทบอีก 10,000 บาท สำหรับแท้งค์น้ำใต้ดินของโครงการ และมีเงินบริจาค จากเพื่อนๆของเราที่เราเอาไปอวยพรคนงานในหมู่บ้านที่ช่วยเราขนของลงจากรถบรรทุก นอกจากนี้ คุณหมอในฝันที่ตรวจโรคไตให้ฉัน “เซ็นต์ไม่คิดค่าตรวจ!” ในบิล และเราได้ยินจากเพื่อนอีกคนของเราว่าเขาอยากซื้อโปรเจคเตอร์ให้สำหรับโครงการเด็ก โอ้วว…พระองค์เจ้าข้าทำไมดีกับเราอย่างนี้ เย้เย้.. ทั้งหมดนี้ที่เราได้…ก็เพราะเราอยู่ในน้ำพระทัยของพระองค์

Angel's Doctor Dreamy คุณหมอในฝันของแองเจิ้ล…อยากรู้ล่ะซิ!

Angel's Doctor Dreamy

So I recently had to go to the hospital due to what turned out to be a kidney stone. Now family PLEASE don’t worry this turns out good and I’m through it now! But it went something like this:

I had terrible pains (which I’m through now!) but these pains made me think if child birth is worse I’ll adopt. This happened two nights in a row for 5-6 hours and so the second night I couldn't take it anymore by morning and had to go to the hospital. I do not like medicine or hospitals so this was a big decision for me to make, but I didn't want night 3 to come. I was blessed to go to a good hospital in Phukeaw,Chaiyaphum and have a nurse who spoke English and helped me be at ease as she asked to do my blood pressure. Maybe it felt like one of my role plays I wrote for my students to practice? Anyway they took me into the ER and the doctor asked me good questions in English and it helped me even more to know I had a say in my treatment and didn't have to be translated to. So they treated me for a small intestine infection with antibiotics and set a date a month later to have my kidneys checked out. They gave me the pills, including something for pain and I added the order of going to a nearby small city and rent a resort for 3 days to go through this recovery in air conditioning and with a TV. 

After those 3 days I haven’t felt the pain anymore. And a month later I went back to the hospital and had yet another nurse and doctor who spoke good English. I got an ultrasound and my right kidney was swollen due to the stone being blocked in the urethra. They couldn’t do any treatment at this hospital but gave me great advice on where to go and even names of doctors and their phone number if we needed them. So about a week later, last week to be exact, we took Angel’s mom for a scheduled visit to the hospital in Khon Kaen where we meet Angel’s dreamy doctor.

Now he’s not like on the show you’re probably thinking I just wanted to get your attention and tease Angel. He is about 50-60 years old not buff at all but she loved his intellect and calmness. He is the #1 urologist in Thailand and he’s here in my “neck of the woods”. First though I waited in line after line going through the motions like everyone else there until I got to my new nurse friend P Moo. She spoke the best English of all the nurses and joked even and relaxed me even more, because I didn’t know what this procedure would involve to dislodge the stone and would it then start to hurt as it traveled again?

She asked how I said my first name, Yolande, and when I said it Yo lan da she said not de why? I said that is how my mom spelt it and she laughed. So unfortunate news she tells me the doctor is only in on Tuesday and Saturdays, but no worries come this Saturday and I’ll take care of you. J So we sat all day with Angel’s mom and went home. This was a Wednesday. On this last Saturday we went back for my appointment and I went from a que number of 33 to 11. She’ll take care of me. Then I talk with doctor dreamy and he redoes my ultrasound and my kidney was normal. He said I could either get an X-ray there or go back to the other hospital to see if they could detect it anywhere. If I got it there I’d have to reschedule to see the results which confused me? I wasn’t sure if I was misunderstanding him or they just like to take forever until my kidney burst. :-D With all my questions he said if I got it there he’d check it that day after a while. So off we went to X-ray and then waited for him to be available which was right after we came back they just cut us in front again. I hate it for the ones who wait forever but this is how my God takes care of me! No stone could be detected and we were so relieved for the answered prayers. We asked doctor dreamy if we could tape him for our English classes to show a local Issan (Northeastern Thai) professional who spoke Great English. He humbly agreed and we waited this time until he was done. We tape my new nurse friend in the mean time and laughed and joked with her. She happens to be having a conference for nurses soon to help them speak English in their profession and wants us to edit her paper in return for getting to show them to our students. No problem!

So all this kidney scare and pain so that we could make great encouraging contacts, and tape professionals to encourage our kids to believe in their futures. Thank you God

คุณหมอในฝันของแองเจิ้ล…อยากรู้ล่ะซิ!

 เมื่อเร็วๆนี้ฉันต้องเข้าโรงพยาบาลหลังจากตรวจแล้วว่าตัวเองเป็นโรคนิ่วในท่อไต โอ้ เพื่อนๆไม่ต้องเครียด พระเจ้าทำทุกอย่างให้กลับกลายเป็นสิ่งที่ดีมากๆ และตอนนี้ฉันก็ไม่เป็นไรแล้ว ฉันผ่านมาได้โดยพระคุณพระเจ้า
 เรื่องราวของฉันมีอยู่ว่า…..ฉันมีอาการปวดท้องอย่างมาก(ตอนนี้หายแล้ว) การปวดในครั้งนี้ทำให้ฉันนึกถึงว่า ถ้าฉันคลอดลูกคงปวดแย่กว่านี้เพราะฉะนั้นฉันจะหาลูกบุญธรรมมาเลี้ยง อาการปวดนี้เกิดขึ้น 2 คืน คืนละ 5-6 ชั่วโมง คืนที่ 2 ฉันทนไม่ไหว เช้าวันรุ่งขึ้นจึงต้องหามส่งโรงพยาบาล ฉันไม่ชอบการกินยา หรือโรงพยาบาลเลย และนี่เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่มากทีเดียว แต่ก็ไม่อยากปวดอีกในคืนที่ 3  ฉันขอบคุณพระเจ้าที่เจอโรงพยาบาลดีใน อ.ภูเขียว และนางพยาบาลก็พูดภาษาอังกฤษได้ อย่างน้อยก็บอกฉันให้วัดความดันเลือดได้ เหมือนที่ฉันเขียนบทละครให้นักเรียนพิเศษภาษาอังกฤษได้ฝึกอ่าน แล้วพยาบาลก็พาฉันไปที่ห้องฉุกเฉิน และหมอก็ถามฉันเป็นภาษาอังกฤษ  ซึ่งช่วยฉันคลายเครียดได้อย่างมาก ฉันบอกอาการของตัวเองและไม่ต้องมีล่ามแปล หมอวินิจฉัยว่าเป็นลำไส้เล็กอักเสบ ติดเชื้อ และนัดวันมาตรวจไตอีก1 เดือน หมอให้ยาแก้อักเสบ แก้ปวด และฉันขอเพิ่มอีกอย่างคือไปพักฟื้นที่รีสอร์ทในอำเภอใกล้ๆ ประมาณ 3 คืน เป็นที่ซึ่งสะดวกสบายมีแอร์ และมีทีวี ในวันที่ 3 ฉันไม่มีอาการปวดแล้ว แล้วหลังจากนั้นหนึ่งเดือน ฉันไปตามหมอนัด  หมอที่นี่ก็โอเคและพยาบาลก็พูดภาษาอังกฤษได้ ฉันไปตรวจอัลตราซาวด์ ปรากฎว่าไตข้างขวาฉันบวมเพราะว่ามีก้อนนิ่วไปอุดตันท่อไต ที่โรงพยายาบาลนี้ไม่มีเครื่องมือแพทย์ที่ครบครัน เขาจึงแนะนำให้ไปโรงพยาบาลที่มีหมอผู้เชี่ยวชาญด้านไตโดยตรงพร้อมกับแนะนำชื่อหมอให้ด้วย หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เราพาแม่แองเจิ้ลไปหาหมอตามที่นัดไว้ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ ขอนแก่น ที่ซึ่งเราได้พบคุณหมอในฝันของแองเจิ้ล

 คุณหมอท่านนี้ไม่ได้เหมือนคุณหมอในละครทีวีซีรีร์ อย่างที่คุณคิดหรอกนะ ฉันแค่อยากให้คุณสนใจและล้อเลียนแองเจิ้ลเท่านั้น คุณหมอท่านนี้อายุประมาณ 50-60 ปี ไม่ใช่หนุ่มหล่อ กล้ามใหญ่เลย แต่แองเจิ้ลหลงใหลในความเฉลียวฉลาดและความนิ่งสุขุมของคุณหมอ คุณหมอเป็นหมอมือหนึ่งของประเทศไทยในด้านผ่าตัดเชียวนะ และเป็นคนอีสานด้วย นี่แหล่ะคุณหมอในฝันของแองเจิ้ล ในตอนแรกฉันที่ฉันต้องตรวจฉันต้องต่อคิวนานมากทำให้คิดไปต่างๆนาๆ ฉันไม่รู้ว่าหมอจะรักษายังไง จะเอานิ่วก้อนนี้ออกได้ไหม แล้วถ้านิ่วมันเคลื่อนที่ไปอีกฉันจะปวดทรมานอีกไหม คิดๆ แล้วก็เครียดๆ จนเจอคุณพยาบาลเพื่อนใหม่ชื่อ พี่หมู พี่หมูพูดภาษาอังกฤษเก่งที่สุดในบรรดาพยาบาลด้วยกัน และมีมุกตลกทำให้ฉันคลายเครียดในอาการที่ฉันเป็น  พยาบาลพี่หมู ถามว่าฉันชื่ออะไร ฉันบอกไปว่าฉันชื่อ โยลานด้า และพอฉันสะกดชื่อ “โย-ลาน-ด้า” พี่หมูถามว่าทำไมไม่อ่านว่า “โย-ลาน-ดี้” เพราะมีตัว de ลงท้าย ฉันบอกว่าก็แม่สะกดให้แบบนี้นิ พี่หมูก็หัวเราะอย่างกับชื่อฉันมันตลกมากมาย แล้วก็เป็นโชคไม่ดีของฉันที่พี่หมูบอกว่าหมอจะมาเฉพาะวันอังคารกับวันเสาร์เท่านั้น ส่วนวันนี้เป็นวันพุธ แต่พี่หมูบอกว่าไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้นให้มาวันเสาร์นี้เลยนะพี่หมูจะจัดการให้ทุกอย่าง แล้วฉันและแองเจิ้ลก็นั่งรอแม่แองเจิ้ลเข้าพบหมอทั้งวันแล้วก็กลับบ้าน เมื่อถึงวันเสาร์เราไปตามที่พี่หมูนัด เราจับบัตรคิวได้คิวที่ 30 แต่พี่หมู่จัดการให้เหลือแค่คิวที่ 11 ฉันก็เข้าพบคุณหมอในฝัน คุณหมอได้ตรวจอัลตราซาวด์ให้ฉันอีกรอบ ครั้งนี้ไตฉันหายบวมเป็นปกติ หมอบอกว่าเพื่อความชัดเจนต้องไปเอ็กซเรย์อีกครั้งที่โรงพยาบาลนี้ หรือกลับไปเอ๊กซเรย์ที่โรงพยาบาลใกล้บ้านว่ายังมีก้อนนิ่วอยู่ที่ท่อไตไหม ซึ่งถ้าเจอก็ต้องกลับมารักษากับคุณหมอในฝันอีก ฉันละงงกับพวกเขาจริงๆ ตกลงฉันเข้าใจคุณหมอผิดว่าไตหายแล้ว หรือพวกเขาจะรอให้ไตฉันระเบิดก่อน พอฉันถามทุกคำถามที่ฉันสงสัยอย่างชัดเจนแล้วคุณหมอบอกว่าถ้าฉันเอ็กซเรย์ที่นี่เขาจะตรวจให้วันนี้ ถ้าทันเวลา เราจึงไปห้องเอ็กซเรย์และตรวจ เมื่อเสร็จแล้วคุณหมอก็ว่างพอดี พยาบาลก็ลัดคิวให้เราอีก ฉันไม่ชอบเพราะมันไม่ยุติธรรมสำหรับคนอื่นๆที่รอมาทั้งวัน แต่นี่เป็นวิธีที่พระเจ้าดูแลและจัดการให้ เราเข้าตรวจ หมออ่านผลเอ็กซเรย์ว่าก้อนนิ่วหายไปแล้ว คำอธิษฐานของเราถูกปลดปล่อยทันที เราจึงขอสัมภาษณ์คุณหมอในฝันเพื่อเป็นสื่อการสอนสำหรับนักเรียนของเราที่โรงเรียน  คุณหมอผู้เชี่ยวชาญและเป็นเลิศด้านภาษาอังกฤษผู้นี้ใจดีมากและยินดีช่วยเราเพื่อเป็นวิทยาทานให้นักเรียน ซึ่งเราต้องรอจนกว่าคุณหมอจะเสร็จงาน ในขณะที่รอเราสัมภาษณ์คุณหมอเราก็สัมภาษณ์พยาบาลพี่หมูด้วย ทั้งสัมภาษณ์และหัวเราะ เล่นมุกกันไปสนุกมากมาย พี่หมูบอกกับเราว่าเธอกำลังจะมีการฝึกอบรมภาษาอังกฤษให้เพื่อนๆพยาบาลอีกไม่นาน เพื่อให้การต้อนรับผู้ป่วยชาวต่างชาติและเตรียมรับอาเซียนที่จะมาถึง จากนั้นพี่หมูขอความช่วยเหลือจากเราในการเรียบเรียงภาษาแลกกับที่เราขอสัมภาษณ์ ตำนานโรคนิ่วในไตนี้ได้ทิ้งร่องรอยความเจ็บปวดไว้ ก็เพื่อเราจะได้มีเพื่อนใหม่ ได้เครือข่ายใหม่ๆและได้รับการหนุนน้ำใจ ได้บทสัมภาษณ์เพื่อเป็นสื่อการสอนในการกระตุ้นนักเรียนของเราให้เขามีความหวังในอนาคต ขอบพระคุณพระเจ้า เหตุเกิดจากการที่ฉันเข้าโรงพยาบาล 

Are you in the wilderness? เรื่องเล่าถิ่นทุรกันดาร

This is a teaching I did at a church in Chumpae,Khonkhen Thailand.

Exodus 16:1-3; 17:1-4, 7; Philippians 4:11-13

To give you some background on why Angel and I are in this area, I have visited Thailand 4 times for different lengths of time. This 4^th time I moved here until God tells me to go somewhere else. Two Christmas’ ago I was here on my 3^rd visit and went with Angel and 2 other Thai ladies to Angel’s home village. Angel and P Jaeb had both had visions to start working farms and we went to see her families’ properties. On that trip all 4 of us knew we’d be a part of this project. P Jaeb would be in charge of agriculture, Angel would bring in the groups to work on the farm and reach out to the villagers, P Zari would be in charge of a daycare and café, and I would plant trees from Isaiah 41:18-20 on a mountain property.

That is a big story in itself but I want to talk to you today about being in the wilderness. I have been in the Chaiyaphum area for 8 months now, and maybe half way through that time I realized I was having a wilderness experience. How did I realize this you may ask—Well it went something like this—Why don’t I have this or that, Oh I want a steak, why do we live without water and electric? Wah Wah.  And so this passage came to life to me and I hope to make it real to you.

So God took the Israelites out of Egypt, out of slavery and was taking them to a promised land. But first they had to go through the wilderness to shed their Egyptian ways. Their extra sins they acquired while living in the “world”. It should have only taken them 11 days to make this trip, but because they wouldn’t submit, it took 40 years!

Now I’m here in the wilderness with the promise of a successful project, which will sustain our ministry, right in front of us and I don’t want to keep walking in circles chasing my sins. I pray, “Oh Lord, don’t let this last 40 years,” but actually in 4 years I will be 40 years old, so now I don’t want to walk in this wilderness for another 4 years. During my time here so far no building of buildings has started but building of relationships. And it’s a sometimes tormenting time of shedding things in order to be granted this gift.

I’ve had dogs all my life. My family always had one as long as I can remember. We have two right now, they’re good to guard us and good companions. We feed them well, better sadly, than most of the villagers in our area I’m afraid. But no matter what they get, when given the chance, they will go and dig in the trash or find something around to chew on. No matter what they’re given they always go back to the trash.

Paul says he learned how to get along happily whether he had much or little. He knew how to live on almost nothing or with everything. He learned the secret of living in every situation, whether it is with a full stomach or empty, with plenty or little.

So can we be in this wilderness with much or little? Can we be in this wilderness and get rid of our junk or will we keep running in circles after it?

I’m still in this wilderness folks, but I will not be the generation that has to die before they can enter the Promised Land. And you don’t have to stay in your wilderness whining and chasing your trash either. In Exodus 20:1-17 God gave His 10 commandments and it was like holding a mirror up that showed them their trash and said “Do not eat it!” And in Philippians 4:13 Paul says how to submit to God and not the trash. We can do all things through Christ who strengthens us!

เรื่องเล่าถิ่นทุรกันดาร

แบ่งปันที่คริสตจักรร่มเกล้า อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น ประเทศไทย

 พระคำ : อพยพ 16:1-3, 17:1-4 และข้อ7 ฟิลิปปี 4:11-13

 สวัสดีทุกคนวันนี้ฉันอยากจะเล่าให้ฟังว่าทำไมฉันกับแองเจิ้ลถึงได้มาอยู่ที่นี่ ฉันเดินทางมาเมืองไทย 4 ครั้งแล้ว แต่ละครั้งที่ฉันมาก็อยู่นานขึ้นเรื่อยๆ จนครั้งที่ 4 เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันมาและย้ายมาอยู่ที่นี่เลย ฉันก็จะอยู่จนกว่าพระเจ้าบอกให้ฉันไปที่อื่น ในช่วงคริสตมาสเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ฉันได้เดินทางมาที่นี่เป็นครั้งที่ 3 มาเยี่ยมบ้านเกิดของแองเจิ้ล พร้อมกับแองเจิ้ลและอีกสองสาวไทยที่เป็นทีมของเรา  พี่เจี๊ยบหนึ่งในทีมเรานั้น และแองเจิ้ลได้เห็นนิมิตว่าเราจะทำไร่ เราจึงไปดูสถานที่ที่ครอบครัวแองเจิ้ลได้ซื้อไว้ ในการเดินทางครั้งนี้ทำให้เรารู้ว่า เราทั้งสี่คนจะเป็นส่วนหนึ่งในโครงการเจย์ฟาร์ม  โดยพี่เจี๊ยบจะดูแลในส่วนของการเกษตร แองเจิ้ลจะนำทัวร์มาลงเพื่อทำงานในไร่และประกาศกับคนในหมู่บ้านและรอบๆพี่ซาริห์ จะดูแลศูนย์เด็กเล็กและร้านอาหาร ส่วนฉันจะดูแลเรื่องปลูกต้นไม้บนภูเขาตาม หนังสือ อิสยาห์ 41:18-20  ซึ่งดูเหมือนว่าเป็นโครงการที่ใหญ่มากทีเดียว แต่เรื่องที่อยากจะพูดในวันนี้คือการอยู่ในถิ่นทุรกันดาร นับตั้งแต่ที่ฉันตัดสินใจมาอยู่ที่ชัยภูมิจนถึงเดี๋ยวนี้ก็ 8 เดือนแล้ว เราอาจจะเดินมาถึงครึ่งทางของถิ่นทุรกันดาร แต่ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าเราเข้าไปสู่ประสบการณ์ การเข้าสู่ถิ่นทุรกันดาร คุณอาจจะถามฉันกลับว่าฉันรู้ได้อย่างไรล่ะ ก็ฉันมักจะตั้งคำถามว่า ทำไมไม่มีอันนั้นล่ะ ทำไมไม่มีนี่ล่ะ โอ้ย ฉันอยากกินสเต็กนะ ทำไมเราต้องมาอยู่ในที่ลำบาก ไม่มีน้ำ ไม่มีไฟ แง..แง.. และคำถามว่าทำไม ทำไม ก็เข้ามาในชีวิตของฉันมากมาย สิ่งนี้มันคงทำให้คุณเข้าใจฉันอย่างชัดเจนด้วยนะ พระเจ้าได้พาคนอิสราเอลออกจากอียิปต์ออกจากการเป็นทาสและพาพวกเขาไปสู่แผ่นดินแห่งพันธสัญญา สิ่งแรกพวกเขาต้องผ่านคือ ความทุกข์ยากลำบาก เพื่อละทิ้งนิสัยเก่าๆ ในความเป็นอียิปต์มีความบาปมากมายที่พวกเขาได้มาจากการอยู่ใน “โลก” ซึ่งจริงๆแล้วการเดินผ่านถิ่นทุรกันดารสามารถเดินทางเพียง 11 วัน แต่เพราะว่าพวกเขาไม่ยอมจำนนกับพระเจ้า จึงต้องใช้เวลาถึง 40 ปี ตอนนี้ฉันอยู่ในถิ่นทุรกันดารกับพระสัญญาของพระเจ้าในความสำเร็จของโครงการที่จะทำให้พันธกิจยั่งยืนอยู่ได้และตอนนี้ก็ได้อยู่ต่อหน้าเราแล้ว ฉันไม่อยากเดินวนไปวนมาไล่สลัดบาปของตัวเอง ฉันอธิษฐานว่า โอ้พระองค์เจ้าข้า อย่าให้สิ่งนี้นานถึง 40 ปีเลย ความจริงแล้วอีก 4 ปี ฉันก็จะอายุ 40 ปี และตอนนี้ฉันไม่อยากเดินอยู่ในถิ่นทุรกันดารถึง 4 ปี ในขณะที่ฉันอยู่ที่นี่ตอนนี้ ยังไม่มีการก่อสร้างอาคารใดๆ นอกจากความสัมพันธ์กับชาวบ้าน และบางครั้งก็เป็นเวลาแห่งความทรมานที่จะละทิ้งสิ่งสะดวกสบายต่างๆ เพื่อจะรอรับรางวัลที่ยิ่งใหญ่

 ฉันเลี้ยงหมามาโดยตลอด ครอบครัวฉันก็เลี้ยงหมามาตั้งแต่ฉันจำความได้ ตอนนี้เรามีหมา 2 ตัว พวกมันปกป้องเราและเป็นเพื่อนที่ดีกับเรา เราเลี้ยงมันอย่างดี บางครั้งดีกว่าชาวบ้านบางคนด้วยซ้ำ แต่ไม่ว่ามันจะได้กินดีขนาดไหน เมื่อมีโอกาสพวกมันจะไปคุ้ยขยะหรือหาเศษอะไรแทะ ไม่ว่าเราจะให้อาหารที่ดีกับมันแค่ไหนก็ตาม มันก็ยังไปคุ้ยขยะอยู่ดี เปาโลบอกว่าท่านเรียนรู้ที่จะอยู่อย่างมีความสุขไม่ว่าจะมีมากหรือน้อย แม้มีทุกอย่างหรือไม่มีอะไรเลย ท่านเรียนรู้ในการอยู่ได้ทุกสถานการณ์ ไม่ว่าอิ่มหรือหิว มีมากหรือมีน้อย แล้วเราจะอยู่ในความยากลำบากได้ไหม ไม่ว่าจะมีน้อยหรือมีมาก เพื่อสลัดทิ้งขยะที่ติดตัวเรามา หรือเราเลือกที่จะวิ่งวนไปวนมาหลังจากที่เราได้เรียนรู้เรื่องนี้แล้ว เพื่อนๆจ๊ะ ฉันยังคงอยู่ในความยากลำบาก แต่ฉันจะไม่ยอมเป็นคนในยุคที่จะต้องตายก่อนที่จะเข้าสู่แผ่นดินแห่งพันธสัญญา และคุณก็ไม่จำ เป็นต้องร้องไห้คร่ำครวญวิ่งหาขยะในถิ่นทุรกันดารเหมือนกัน ในอพยพ 20:1-17 พระเจ้าให้บัญญัติ 10 ประการ มันเป็นเหมือนถือกระจกส่องขยะของตัวเอง และในฟิลิปปี 4:13 พระเจ้าบอกว่า “อย่ากินขยะนะ”เปาโลบอกว่าเราจะยอมต่อพระเจ้าได้อย่างไรและไม่ยอมต่อขยะของตัวเองได้อย่างไร เราทำได้ทุกอย่างโดยพระคริสต์ผู้ทรงเสริมกำลังเรา

Prayer worthy: คำอธิษฐานมีความหมาย

Prayer is powerful! I’ve said it before and I’ll say it many more times I’m sure.  We’ve come to the end of the school year for their 12^th grade and they had graduation ceremonies today, February 26, 2013. It was also for their 9^th grade, which though they go to the same school will be in High School now.

They let us say a congratulations and a blessing over the kids, at least 300 students, plus those students that helped in the outskirts. They let us go up right after the principal gave his speech. And just before that our boxes of bibles came in Angel’s sister’s truck, God’s timing. I congratulated them and told them from Jeremiah 29:11 that God had a plan for their futures and a hope.  We had talked to 4 of the 12^th graders the week before and asked them where they wanted to visit if it could be anywhere? One said New Zealand, another Paris, another Dubai, and the last Japan and America, so in the speech I mentioned them and said maybe that was God’s plan for them. I told them of Acts and going to Jerusalem, Judea, Samaria, and to the ends of the earth. I explained that Asheville was my Jerusalem, their village is theirs. North Carolina was my Judea, the Chaiyaphum province is theirs. The US or surrounding states were my Samaria, theirs is Thailand. And the end of the earth for me right now is Thailand, and God knows where theirs is. Then we prayed for them.

Afterwards an elder of one of the villages chanted to bring the spirits in, and while they why’d and prayed we prayed, and noticed our disciples praying also, with us not them. J Then the students went around to different teachers and fellow students to get prayer bracelets tied on their wrists. We told them to come to us for bibles, and they came to us for prayer and bibles. Angel started to prophesy over their futures and I prayed and we gave the 12^th graders bibles. After she started to pray for them individually they started to go grab their friends. Some didn’t stay for prayer but came for their gift. What a blessed and encouraging day! Thank you Jesus.

คำอธิษฐานมีพลังจริงๆ ฉันแน่ใจและจะพูดซ้ำอีกหลายครั้ง ตอนนี้โรงเรียนใกล้จะจบปีการศึกษาของนักเรียน ม.3 และ ม.6 วันนี้มีพิธีมอบใบประกาศจบการศึกษาให้นักเรียน

 26 กุมภาพันธ์ 2556 และ ม.3 ก็จะเลื่อนชั้นไปเป็น ม.ปลาย ทางโรงเรียนให้ฉันกล่าวโอวาสให้นักเรียนสั้นๆ มีนักเรียนทั้งหมดอย่างน้อย 300 คน และนักเรียนที่ช่วยจัดงานในบริเวณรอบห้องประชุม อาจารย์ให้เรากล่าวหลังจากผู้อำนวยการโรงเรียนกล่าวเสร็จ และเป็นช่วงที่พี่สาวแองเจิ้ลเอากล่องพระคัมภีร์มาส่งพอดี พอเหมาะพอเจาะทันเวลา ฉันกล่าวแสดงความยินดีกับนักเรียนและบอกพวกเขาในพระคำเยเรมีห์ 29:11 ว่าพระเจ้ามีแผนการและความหวังสำหรับอนาคตของพวกเขา  ในชั่วโมงสอนเราได้ถามนักเรียน ม. 6 ว่าถ้าเขามีโอกาศได้ไปเที่ยวที่ไหนซักที่เขาอยากไปที่ไหน บางคนบอกว่าอยากไปนิวซีแลนด์ ไปปารีส อีกคนบอกดูไบ และก็มีอยากไปญี่ปุ่นและอเมริกา ในคำกล่าวโอวาสฉันได้พูดถึงเรื่องนี้และบอกว่านั่นอาจจะเป็นแผนการของพระเจ้าสำหรับพวกเขา ฉันบอกพวกเขาในพระธรรมกิจการฯ กล่าวว่าให้ออกไปเยรูซาเล็ม ยูเดีย ซามาเรีย และจนสุดปลายแผ่นดินโลก ฉันอธิบายว่า เมืองแนสวิวส์เป็นเยรูซาเล็มของฉัน ของพวกเขาเป็นหมู่บ้านนี้ รัฐแคโรไลน่าเหนือเป็นยูเดียของฉัน ของพวกเขาเป็นเมืองชัยภูมิ สหรัฐอเมริกาเป็นซามาเรียของฉัน ของพวกเขาเป็นประเทศไทย และสุดปลายแผ่นดินโลกของฉันตอนนี้คือที่นี่ ประเทศไทย และพระเจ้ารู้ว่าของพวกเขาคือที่ไหน และเราก็จบด้วยคำอธิษฐาน

และหลังจากนั้นหมอพรามห์จากหมู่บ้านเทศน์เรียกขวัญมา ในขณะนั้นเราก็อธิษฐานและเราเห็นสาวกพระเยซูซึ่งเป็นนักเรียนของเราก็สวดเหมือนกัน แต่สวดให้พระเจ้าไม่ใช่หมอพรามห์ หลังจากนั้นนักเรียนก็ไปหาครูและเพื่อนๆเพื่อผูกข้อมือสายสินธ์ เราบอกให้นักเรียนมารับพระคัมภีร์ พวกเขามารับคำอธิษฐานและพระคัมภีร์ด้วย แล้วแองเจิ้ลก็เริ่มเผยพระวัจนะสำหรับอนาคตของนักเรียน และฉันอธิษฐาน หลังจากที่แองเจิ้ลเริ่มอธิษฐานให้นักเรียนแต่ละคน แล้วพวกเขาก็เริ่มดึงเพื่อนๆมารับคำอธิษฐาน บางคนก็ร้องไห้ดีใจ ได้กำลังใจ บางคนมาไม่ทันอธิษฐานก็มารับของขวัญแห่งชีวิต ช่างเป็นวันที่หนุนใจและรับพระพรเต็มล้นหลาย!  ขอบพระคุณพระเยซู

January 26, 2013: วันที่ 26 มกราคม 2556

Today is a sad, but happy day for us. Angel’s 93 year old granny died this morning. She’s been sick for the last few weeks and she went to be with Jesus. And yet He first came to visit her. Earlier this week she was so cold from battling fevers that she asked Jesus to take it away or take her away. She woke up to the sound of a door opening and when she looked to see who it was she saw a man. He wasn’t white, she said, but darker and He had long hair and a beard. She has a bible with pictures of Jesus on it and there is one in particular she always loved and she said He looked like that. She asked Him what His name was, and where He came from, but He just sat by her a smiled. When He left her cold feeling left with Him and she wanted to eat for the first time in days.

But that was a few days ago and today she left to go where He went. While grieving about it I thought she is probably the first from her family or friends to go to heaven who will greet her besides Jesus? But granny would talk to anyone and especially in heaven she’ll be so excited and talk their ears off.

 It’s only sad because we’ve lost the laughter that she gave us every time we saw her. In a house full of unhappiness she somehow seemed unaffected and cheerful to all. She would talk to me even though I couldn’t understand her and we’d laugh. Even when her daughter got after her and told her I didn’t know what she was saying she didn’t care we somehow knew each other.  She wasn’t afraid, like others her age, to go out of the village with us, and she even wanted to fly on an airplane. After many tries she finally managed to get her fingers to do the peace sign. It was like teaching a child to do it for the first time they just can’t figure out how to get their fingers to work that way. But thank God we have pictures.

She loved Yesu! And she probably had more faith than I do sometimes. At any bruise or cut or sickness she may have had she would pray to Him to just put his feet on it and she’d be healed. She was a witness to us both on how to let people be what they will and not have it get to you too much. Thank you Granny we’ll see you again soon.

วันนี้เป็นวันที่เสียใจที่สุด แต่สำหรับเราแล้วเป็นวันที่มีความสุขต่างหาก เพราะคุณยายจวง ยายของแองเจิ้ลอายุ 93 ปี ได้เสียชีวิตเมื่อเช้านี้ คุณยายป่วยมากเมื่อ 2 สัปดาห์ที่แล้ว และคุณยายไปอยู่กับพระเยซูแล้ว และพระองค์ยังมาเยี่ยมคุณยายก่อนเสียอีก ต้นสัปดาห์คุณยายมีอาการหนาวมากและสู้กับความไข้แล้วคุณยายก็ขอใหพระเยซูเอาอาการหนาวไปหรือไม่ก็เอายายไปเลย ตอน 5 ทุ่มที่โรงพยาบาลยายตื่นเพราะได้ยินเสียงประตูเปิดและมองดูว่าใครมา คุณยายเห็นผู้ชายเข้ามานั่ง คุณยายบอกว่าไม่ขาว แต่ดำๆ ผมยาวและมีหนวด คุณยายมีพระคัมภีร์ที่ปกเป็นรูปพระเยซูและมีรูปหนึ่งที่คุณยายชอบมาก และคุณยายบอกว่าคนนั้นแหละ คุณยายถามว่าชื่ออะไร มาจากไหน ผู้ชายคนนั้นไม่พูดแต่ยิ้มอุ่นๆให้คุณยาย ตอนที่ผู้ชายคนนั้นไปเขาเอาความหนาวของคุณยายไปด้วยและคุณยายก็เริ่มหิวข้าวซึ่งกินไม่ได้มาหลายวัน

นั่นเมื่อสองวันก่อนแต่วันนี้คุณยายได้ไปอยู่ที่พระองค์ไปแล้ว ในขณะที่เสียใจอยู่ฉันก็คิดว่าคุณยายเป็นคนแรกในบรรดาเพื่อนๆและครอบครัวที่ได้ไปสวรรค์ ใครจะมาทักทายคุณยายนอกจากพระเยซู แต่คุณยายอัธยาศัยดีก็จะคุยกับทุกคนโดยเฉพาะบนสวรรค์คุณยายจะตื่นเต้นมากและคุยจนทุกคนหูดับ 555

มันน่าเศร้าตรงที่ว่าเราได้สูญเสียความชื่นชม และเสียงหัวเราะไป ทุกครั้งที่เราเจอคุณยาย ในบ้านที่ไม่มีความสุขนี้ ในบางครั้งคุณยายเหมือนไม่รู้สึกอะไรและชอบทำให้คนอื่นหัวเราะและมีความสุขเสมอ คุณยายจะคุยกับฉันแม้ฉันไม่เข้าใจและเราก็จะหัวเราะ แม้ลูกสาวคุณยายจะบอกคุณยายว่าฉันไม่เข้าใจคุณยายก็ไม่สนใจ แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตามเราเข้าใจกัน คุณยายไม่กลัวอะไร เหมือนเพื่อนๆอายุรุ่นเดียวกัน  ที่จะออกจากหมู่บ้านไปเที่ยวกับพวกเรา แม้เครื่องบินคุณยายก็อยากลองนั่งดู หลังจากที่พยายามอยู่นานมากคุณยายก็สามารถทำมือชูสองนิ้วถ่ายรูปจนได้ มันเหมือนสอนเด็กให้เอ็กชั่นตอนแรกเด็กจะไม่เข้าใจว่าจะกำมือไหน ชูมือไหน แต่ขอบคุณพระเจ้าเราได้รูปนั้นของคุณยายมาแล้ว

คุณยายรักพระเยซู และบางครั้งคุณยายมีความเชื่อมากกว่าฉันอีก เวลาคุณยายเป็นแผลหรือมีรอยช้ำหรือไม่สบายหรืออะไรก็ตามที่คุณยายเป็น ยายจะอธิษฐานให้พระเยซูแค่เอาเท้ามาวางตรงที่เจ็บและยายจะหายโรค (คุณลองนึกภาพวัฒนธรรมคนไทยเท้าเป็นของต่ำที่สุด) คุณยายจะเป็นพยานให้เราเสมอว่าอย่าให้นิสัยเสียๆและความต้องการของคนอื่นมามีอิทธิพลกับเรามากนัก ขอบพระคุณ คุณยายจวงและเราจะเจอกันอีกเร็วๆนี้

 This is the Jesus she saw. She loved this picture. รูปพระเยซูที่มาเยี่ยมยาย ยายชอบรูปนี้มาก

                                  This is granny คุณยายจวงและสองนี้ว "พีช"

Our family is growing:ครอบครัวของเราขยาย

It started off just me and Angel here on the farm, but now we have some new additions we’d like to show you. Maybe proud parents or maybe just trying to fill a blog; who knows. 

First addition is a cute little puppy I call Eva. This is a play on words here because Eba means crazy, and they all think we’re crazy for living out on the farm alone. We’ve wanted dogs for protection and companionship and almost every dog has puppies right now. I saw these puppies and we stopped one evening on the way home. I don’t like boy dogs very much so I always get a girl. She had the temperament I like to pick, so I begged momma Angel to let me have her. The owner had about 2 batches from different mothers so they said we should take 2 due to her crying alone. But Angel already had her eye on a new born black puppy, male, that we have to wait on of course. She will name him -------. A little girl who lives with these puppies tells Angel all the time to hurry and get her puppy it’s eyes are open, before someone else does. But I know we have to wait until at least 5 weeks old, so 3 more weeks to go. Angel’s sister, Jui, said I should call mine YaYa since it’s YoYo’s daughter. Cute but she’s been named.

The other addition a hen and her 10 babies.  You should have seen us try to catch them. Funniest home videos come to my mind. There we were in a netted off area. Angel in the netted area with a big chicken dome; and me trying to plug the holes she’ll escape from.  Angel catches the mom 3 times but she manages to escape. Finally mom is tired and lies down to roast her chicklets and Angel grabs her. Now to catch the babies. You know kids they don’t get tired like us so they run in every direction, but finally 10 of them in a box. Mom’s in a bag and I have to hold bag, box and Eva on the back of a dirt bike. Then guess what we run out of gas outside of the village; something we’re known to do around here.  So now we’re on the side of the road with a chicken in a bag jumping around, babies crying and puppies running in the road when farmers are returning home from work.  We spend the next day making a fancy chicken condo. The mom ate with her babies all day and then it was like she sat where she could watch us finish up. Then I became a chicken herder and at one point she just went ahead and went in.

About 3-4 days later we caught 2 out of 5 older babies whose mom was killed; to give them a better, safer life on the farm. We still have to catch the other 3. Angel’s mom wants us to take all the chickens, but I don’t want loud roasters. There is now another mother hen with about 8 babies that we will catch soon, and I saw roaster with another hen so looks like we’ll have a lot more chickens soon. We had prayed if God wanted us to have chickens to give them to us and here you go, enjoy.  I call them dinner, nuggets, and chicken strips because we’ll most likely eat them. Sorry that’s the way of the farm life. I can’t wait actually. But have no fear we won’t eat the dogs!

เราย้ายมาที่ไร่มีแค่ฉันและแองเจิ้ล  แต่ตอนนี้เรามีสมาชิกเพิ่มเราอยากจะแนะนำสมาชิกใหม่ เราอาจจะอยากโชว์เพราะเราภูมิใจในครอบครัวที่เพิ่มขึ้นของเราหรืออาจจะแค่ให้บล๊อคของเรามีเรื่องเล่า ใครอยากรู้บ้าง ?!?!

สมาชิกใหม่ตัวแรกคือหมาตัวน้อยๆที่ฉันเรียกว่า “อีว่า” ชื่อนี้ได้มาโดยทที่การออกเสียงใกล้เคียงคำว่า “อีบ้า” ในภาษาไทย คนแถวนี้เขาคิดว่าเราบ้ากันอยู่แล้วที่ไปอยู่ไกลถึงที่ไร่

ติดภูเขากันสองคน เราต้องการหมาเพื่อปกป้องและเป็นเพื่อนและตอนนี้หมาส่วนใหญ่มีลูก ฉันเจอลูกหมาตัวนี้ตอนเย็นเดินทางกลับบ้าน ฉันไม่ค่อยชอบหมาตัวผู้มากนัก ฉันเลยเลือกตัวเมียเสมอ หมาตัวนี้มีท่าทางไม่เหมือนตัวอื่นฉันเลยเลือกมัน ฉันขอร้องมาม่าแองเจิ้ลที่จะให้ฉันเลี้ยงมัน เจ้าของหมามีหมาสองคอก เจ้าของบอกว่าเราต้องเอาไปสองตัวเพื่อจะได้เป็นเพื่อนกันและไม่ร้องตอนกลางคืน แต่ว่าแองเจิ้ลจองหมาสีดำตัวผู้ที่เพิ่งคลอดไว้แล้วซึ่งเราต้องรอแน่ๆ แองเจิ้ลจะตั้งชื่อ……. เด็กที่อยู่บ้านเดียวกับหมาคอกนี้บอกให้แองเจิ้ลรีบๆเพราะว่าหมาลืมตาแล้ว ก่อนที่คนอื่นจะเอาไป แต่ฉันรู้ว่าเราต้องรออย่างน้อย 5 สัปดาห์ เพราะฉะนั้นก็รอต่อไปอีกสามสัปดาห์ พี่สาวแองเจิ้ลพี่จุ่ยบอกว่า เรียกหมาฉันว่า “ยาย่า”เพราะเป็นลูกของโยโย่ ชื่อน่ารักดี แต่ฉันมีชื่อให้หมาฉันแล้ว

สมาชิกเพิ่มอีกคือ แม่ไก่และลูกอีก 10 ตัว คุณน่าจะมาเห็นตอนที่เราพยายามไล่จับพวกมัน วีดีโอตลกถ่ายทำตามบ้านเข้ามาในความคิดฉัน เราอยู่ในตาข่ายและแองเจิ้ลมีสุ่มครอบไก่ และฉันพยายามจะอุดรูที่ไก่ออกได้ แองเจิ้ลเก่งมากพยายามจับแม่มันสามครั้ง มันยังหนีไปได้ และแล้วแม่ไก่ก็เหนื่อยนั่งพักและกกลูกๆของมัน นี่เป็นโอกาศเหมาะแองเจิ้ลอุ้มเอาทั้งแม่และลูก ตอนนี้ก็พยายามจับลูกที่เหลือ คุณรู้ไหมว่าเด็กๆไม่เคยเหนื่อยเหมือนเรา ลูกไก่มันก็วิ่งไปทั่ว แต่ที่สุดแล้วเราก็จับลูกไก่ทั้งหมดมาอยู่ในกล่อง แม่ไก่อยู่ในถุงปุ๋ย และอีว่าอยู่ข้างหลังรถมอ’ไซด์วิบาก และบึ่งมอ’ไซด์ออกมาจากหมู่บ้าน 55 น้ำมันหมดกลางทางตอนที่ออกมาจากหมู่บ้านแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องปกติมากกับมอ’ไซด์รุ่นคุณปู่  ตอนนี้เราจอดข้างถนนมีแม่ไก่อยู่ในถุงเต้นอยากออกไปหาลูก ลูกไก่ร้องหาแม่ และหมาน้อยวิ่งข้ามถนนซึ่งเป็นเวลาที่ชาวไร่-ชาวนากำลังกลับบ้าน เราใช้เวลาวันต่อมาทั้งวันสร้างคอนโดให้ไก่อยู่ แม่ไก่ลูกไก่กินทั้งวัน มันเหมือนกับนั่งดูเราสร้างบ้านให้มันจนเสร็จและฉันก็ไล่ต้อนและมันก็เข้าไปในเล้าเหมือนมันรู้ว่าเป็นบ้านมัน

หลังจากนั้น 3-4 วันเราก็จับลูกไก่ที่แม่ถูกฆ่ามาอีก 2 ตัว ให้มันมีที่อยู่ที่ดีและปลอดภัยที่ไร่ เรายังต้องจับคอกนี้อีก 3 ตัว แม่ของแองเจิ้ลอยากให้เราเอาไก่ที่บ้านมาให้หมดแต่ฉันไม่อยากได้ไก่โต้ง ตอนนี้มีแม่ไก่กับลูกๆอีก 8 ตัวที่เราต้องไล่จับเร็วๆนี้ และฉันเห็นไก่โต้งไล่ปล้ำแม่ไก่ คิดว่าอีกไม่นานเราจะมีไก่เต็มคอกแน่ๆ เราได้อธิษฐานว่าถ้าพระเจ้าอยากให้เราเลี้ยงไก่ ก็ขอให้พระองค์ให้กับเรา นี่ไงล่ะได้แล้วคำตอบ เลี้ยงกันเข้าไป ฉันตั้งชื่อให้พวกมันว่า อาหารเย็น,ไก่นักเก็ต และเนื้อไก่ทอดกรอบ เพราะว่าเมื่อมันโตเต็มที่เราจะฆ่ามันกิน น่าเศร้าใช่ไหมล่ะ แต่ขอโทษค่ะนี่คือชีวิตชาวไร่ของจริง ที่จริงฉันรอไม่ไหวด้วยซ้ำ แต่ไม่ต้องกลัวเราจะไม่กินหมาของเราหรอก 55

 

Pray for the multitude: อธิษฐานสำหรับการเพิ่มพูน

God has shown me something here with prayer. Everyone will accept it! We have prayed for students to learn English better, to have safe trips to bigger cities, that people will come for a concert,  and now we have prayed for them for two different exams. This week they have Mid-term exams, and we only have two of our four days to teach. So Monday, with our four classes we get to pray with one, but on Tuesday we have one class and we pray with them. Then one of our classes we have on Wednesday came to us for prayer. Then we saw another one of our classes we won’t have on Thursday outside and we prayed with them. As we were leaving the school  there was an announcement for all the students to gather to hear where their testing will be. Oh what a great opportunity to pray for them. I had thought, “What if we come in early one day this week to pray for them.” Well God spared us the early morning ride and opened this chance. So we went to one of the teachers and she asked the announcer and wham praying for about 900 students all at once with a microphone. J

I didn’t even have any thought that they wouldn’t allow it because everyone has just accepted prayer when we ask them, and the school is where God is really working right now.

We’ve prayed with other villager also and they come to us later and say how much better they feel. One man drinks quite a bit and his sister, who we prayed a demon out of, wanted us to talk to him. He was offended we thought he drank too much, and said he could stop any time he wanted to, so we prayed he wanted to. Well he came to us after New Year’s and said he saw his son, who he wanted us to pray about, and his son was happy to see him not drunk and gave him sandals and they had a good talk. And the class I said came to us on Tuesday for prayer. Well they were lead by one of the students who we have really been sharing with, and she and another classmate accepted Jesus the Saturday before, in prayer.  And after we prayed for her class she prayed for Angel who was going to Bangkok.

Prayer is so easy to give someone, and to do. It’s just talking to your Father, to your friend, and you even get a helper to guide you through it. Sometimes we don’t pray enough, but when we get chances like these and take them, Glory be to God.

พระเจ้าให้ฉันเห็นสิ่งหนึ่งที่นี่ จากคำอธิษฐาน คือทุกคนชอบรับคำอธิษฐาน เราอธิษฐานให้นักเรียน เรียนภาษาอังกฤษเก่งขึ้น ให้การเดินทางไปที่ต่างๆปลอดภัย  ให้มีทีมมาเล่นคอนเสิร์ตที่โรงเรียน และตอนนี้เราอธิษฐานสำหรับการสอบของนักเรียน สัปดาห์นี้นักเรียนมีสอบกลางภาค เรามีเวลาสอนอีกแค่สองวันในเทอมนี้ เราอธิษฐานให้นักเรียนที่เราสอน 4 ห้อง และวันอังคารอีก 1 ห้อง และนักเรียนที่เราสอนวันพุธมาขอคำอธิษฐานจากเรา และเราก็เจอนักเรียนห้องที่เราสอนเราก็อธิษฐานให้อีก และขณะที่เรากำลังจะกลับบ้านโรงเรียนได้ประกาศให้นักเรียนทั้งโรงเรียนเข้าแถวหน้าเสาธงเพื่อประกาศแจ้งการสอบในวันถัดไป โอ้วพระเจ้าช่างเป็นโอกาศที่เหมาะมากฉันคิด  ถ้าเรามาเช้าๆสักวันในสัปดาห์นี้เพื่ออธิษฐานให้นักเรียนก็จะดี แต่ว่าพระเจ้ารักษาเวลาให้เราและเปิดโอกาศนี้ เราไปหาครูที่ประกาศหน้าเสาธง แล้วก็โป๊ะเลย เราอธิษฐานให้นักเรียนครั้งเดียวทั้งหมดประมาณ 900 คน ในไมโครโฟน 55 ฉันไม่ได้คิดเลยว่าโรงเรียนจะไม่อนุญาตเพราะที่นี่ทุกคนชอบรับคำอธิษฐานเวลาที่เราถาม และที่โรงเรียนเป็นที่ซึ่งพระเจ้าทำงานมากตอนนี้

เราได้อธิษฐานรักษาโรคให้ชาวบ้านด้วยและบางคนก็มาหาเราและบอกว่ารู้สึกดีขึ้นและหายเจ็บ หายปวด มีผู้ชายติดเหล้าคนหนึ่งที่เราอธิษฐานขับผีให้พี่สาวเขา และเธออยากให้เราพูดกับน้องชายของเธอ เราก็ไปคุยเขารู้สึกไม่ดี เราคิดว่าเขาเมามาก และเขาบอกว่าเขาจะหยุดเหล้าเมื่อไหร่ก็ได้ เราอธิษฐานให้เขาหยุดได้ หลังจากปีใหม่เขามาหาเราและบอกเราว่าเขาได้พบลูกชาย ที่เขาอยากให้เราอธิษฐานให้และลูกชายของเขามีความสุขมากที่ได้เจอพ่อไม่เมาและได้ให้รองเท้าใหม่กับเขาและพ่อลูกมีเวลาที่ดีด้วยกัน  และนักเรียนที่เราสอนวันอังคารมาให้เราอธิษฐานให้ คนที่รับเชื่อพระเยซูแล้วพาเพื่อนมาและเขาก็รับเชื่อจากเพื่อนของเขา

การอธิษฐานให้คนอื่นอย่างง่ายๆและทำได้เลย แค่พูดกับพระบิดาสำหรับเพื่อนของเราและเรามีกระทั่งผู้ช่วยนำทางเราด้วย บางครั้งเราอธิษฐานไม่พอ แต่เวลาที่เราได้โอกาศก็ให้คว้าเลย พระศิริจงเป็นของพระเจ้า!

Death in our school family: เกิดการเสียชีวิตในโรงเรียนของเรา

On the 19^th of December one of our students in the 12^th grade died suddenly of a heart attack. He was on the way to a competition with some other students and wasn’t feeling good and was told to go lay down in the back of the van and his heart stopped. We had just had his class two days before and he seemed fine. His parents said he had never really been sick and they don’t understand.  We saw his fellow students and they called us over to ask us regular questions and then just said he died. I’ve been at that stage so shocked when you’re not there when it happens and it doesn’t seem real, but it was real he was gone.

We thought we had at least another 6 months with these kids to try to reach them with Christ, but we’re not promised tomorrow as it says. We went to his viewing, and met his mother and father. They were nice and welcoming and we told them we were his teachers, and how we had just told him two weeks before what a good leader of the class he was, and in fact he was our best class leader. They said he was always a good kid; he’d even make them something to eat before they came home from working.

Here they put them in a decorative coffin that is air conditioned so they can have viewing for 3 days. You can look in on the top and view the body. Angel and I were hopeful and prayerfully fasting for a resurrection but none came. But when we had the class again the next week we talked to the kids about having things happen in our lives that we don’t always understand and if they wanted to stay we would pray for them and if they didn’t want to they could leave class early. The whole class stayed and we prayed for them and for the new leader of the class. They don’t have counseling here for these things and crying isn’t something many of them do, but every child we’ve asked about prayer has accepted it so far.

So please pray for these students and the whole school. They are a very close community. And especially pray for his parents and a younger brother who gets compared to him a lot because he’s not “as good”. 

วันที่ 19 ธันวาคม 2555 มีเด็กนักเรียนชายที่เราสอน ม. 6 เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจล้มเหลวอย่างกระทันหัน นักเรียนคนนี้เป็นตัวแทนโรงเรียนกำลังจะไปแข่งขันตอบปัญหาที่โรงเรียนอื่นและระหว่างทางรู้สึกเหนื่อยและหายใจไม่ออกและครูก็ให้นอนพักหลังรถโรงเรียน ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกอึดอัด หายใจไม่ออก และหัวใจของเขาก็หยุดเต้น  เมื่อ 2 วันก่อนเราเพิ่งสอนห้องนี้และก็ไม่เห็นมีอะไรที่ผิดปกติในเขา พ่อ แม่เขาบอกว่าลูกชายไม่เคยป่วยออดๆแอดๆเลย และเขาไม่เข้าใจ เราเห็นเพื่อนในชั้นเรียนเดียวกับเขาและทักทายปกติ แล้วพวกเขาก็บอกว่าเป็นนักเรียนที่เราสอนซึ่งเสียชีวิตจริงๆ อย่างกระทันหัน ฉันเคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ มันช๊อคเมื่อเรื่องมันเกิดแต่เราไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์และมันเหมือนไม่จริง แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ เขาเสียชีวิตจริงๆ

เราคิดว่าอย่างน้อยเรามีเวลา 6 เดือนที่จะพาพวกเขามารู้จักพระคริสต์ ก่อนพวกเขาจะเรียนจบ แต่พรุ่งนี้ไม่มีอะไรแน่นอนเหมือนพระคำได้พูดไว้ เราไปงานศพของนักเรียนที่เสียชีวิตและได้พบพ่อกับแม่เขา พวกเขาดีใจและต้อนรับเราอย่างดี เราบอกว่าเราเป็นครูสอนเขา เมื่อ 2 สัปดาห์ที่ผ่านมาเราเพิ่งชมว่าเขาเป็นหัวหน้าห้องที่ดี และที่จริงเขาเป็นหัวหน้าห้องที่ดีที่สุดในทั้งหมดทุกชั้นที่เราสอน พ่อ แม่เขาบอกว่าลูกของเขาเป็นเด็กดีมาตลอด เขาจะหุงหาอาหารไว้ให้พ่อแม่หลังจากกลับมาจากโรงเรียนเสมอ

ที่นี่เขาเอาศพคนตายใส่ไว้ในโลงศพติดแอร์ที่ตกแต่งอย่างสวยงาม เพื่อจะมีงานศพได้นานถึง 3 วัน เพื่อให้ญาติและเพื่อนๆมาไว้อาลัยและเข้ามาดูหน้าคนตายเป็นครั้งสุดท้าย ฉันและแองเจิ้ลมีความหวัง อดอาหารอธิษฐานอย่างมาก ว่าเขาจะฟื้นขึ้นมาแต่เขาไม่ฟื้น แต่พอเราสอนห้องนี้อีกครั้งสัปดาห์ต่อมาเราได้พูดคุยกับเพื่อนๆของเขาเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของเราว่าเราไม่เข้าใจทุกอย่างเสมอไป และถ้าเขาอยากให้เราอธิษฐานเผื่อก็อยู่ต่อ แต่ถ้าไม่อยากหมดชั่วโมงแล้วเขาก็ออกจากห้องไปได้เลย ปรากฏว่าทั้งห้องอยู่ต่อและเราได้อธิษฐานเผื่อพวกเขาและเผื่อหัวหน้าคนใหม่ด้วย ที่นี่ไม่มีการให้คำปรึกษาหรือแสดงความเสียใจ ร้องให้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น คนส่วนใหญ่ที่นี่เขาไม่ทำกัน ทุกคนเก็บความรู้สึก แต่เด็กทุกคนที่เราขออธิษฐานให้ทุกคนรับเอาหมด

ขออธิษฐานเผื่อนักเรียนเหล่านี้และทั้งโรงเรียนที่เราสอน พวกเขาเป็นชุมชนที่ค่อนข้างสนิทกันมาก โดยเฉพาะครอบครัวของนักเรียนที่เสียชีวิตและน้องชายของเขาที่ถูกเปรียบเทียบกับพี่ชายเสมอว่า “เขาดีไม่เท่าพี่ชาย”

 

Pattaya Praise: พัทยาสรรเสริญ

If you don’t know and have never been to it, Pattaya Praise is 4 days and nights of prayer and worship. This is its ninth year they’ve had this concert and every year it gets bigger and bigger. It started with Tamar; a local ministry that helps give bar girls a new start on life. They wanted to thank all the people who come to Pattaya to help out in different ministries. This year it was held at city hall and the Bali Hai pier where SCP used to pass out bibles.   It’s turned into something that energizes and encourages all who are involved!  Groups from Ireland, Holland, Korea, the US, and a bunch of locals came this year.

I’ve been to it the past 3 years now and I’m so thankful to God that He let me go this year. It comes at a time in our lives when we are drained and need something to fill us. And He does not disappoint. The first full day we were in Pattaya it was like a family reunion where you like all the family members. J The hugs and smiles cheered me right away. That is one thing I definitely see I miss in the village, hugs! Some of the kids have started to hug us, so I’m looking forward to the increase, but for the most part people don’t hug here. We saw a Thai comedy about aliens and the alien asked how do you humans reenergize and the girl hugged him. I think that is very true, because it helped me a lot.

Angel MC’ed translations between Thai and English, and threw  in some Issan for fun. When she gets on a stage she’s just a natural and it all comes back to her. And as we tell people what we’ve been up to for the past 3 months it reoccurs to us that yes we are doing quite a bit already! God is doing amazing things and though we’re worn out physically after the 4 days; spiritually we are ready to go.

This year they also went into a high school and 2 bars on Walking street (famous for prostitution). The school gives me hope for our school to one day have this kind of concert. The kids at this school were afraid to get up and dance, but we have a good relationship with our kids and they will eventually do what we say. J We already found our major screamers in our youngest class. When we asked if they would scream and dance in a concert they said yes.

And the bars remind me of my first year in Thailand. We prayer walked walking street and it was like satan saying you may do this stuff in these other spots but this is my street. Well God’s taking the bars by force now. Can you imagine Christian music in a prostitution bar? I don’t have to I was there and it was great. Oh and one bar is named Lucifer. J Our God is greater!

What is it about music that brings everyone together? Simply we were made to worship. We might not see you for a Pattaya Praise but let’s all scream and dance when we have the big concert in heaven, OK?

ถ้าคุณไม่เคยได้ยินและไม่เคยมางานพัทยาสรรเสริญ งานพัทยาสรรเสริญเป็นงานคอนเสิร์ตที่จัดขึ้น 4 วัน 4 คืน เพื่อนมัสการ สรรเสริญ อธิษฐานต่อพระเจ้า งานจัดขึ้นทุกๆปี ปีนี้เป็นปีที่เก้าแล้ว ทุกปีงานก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จุดเริ่มต้นงานนี้มาจาก ศูนย์ทามาร์พันธกิจท้องถิ่น(พัทยา) ที่ช่วยเหลือผู้หญิงบาร์ให้มีอาชีพใหม่ ทามาร์อยากขอบคุณคนที่มาพัทยา เพื่อช่วยงานพันธกิจต่างๆที่เมืองนี้  ปีนี้งานจัดขึ้นที่ศาลาว่าการเมืองพัทยา  ท่าเรือแหลมบาลีฮาย ที่องค์กรเซ้าเทริ้นครอสเคยแจกพระคัมภีร์  งานนี้ได้กลายเป็นงานพบปะเพื่อนเก่า หนุนน้ำใจ และเพิ่มกำลังให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน มีกรุ๊ปมาจากทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นไอส์แลนด์ ฮอลแลนด์ เกาหลี อเมริกา และวงดนตรีจากเมืองพัทยาเองที่มาร่วมงานปีนี้ด้วย

ฉันมีโอกาศมาร่วมงานคอนเสิร์ตนี้ปีที่ 3 แล้ว และฉันขอบคุณพระเจ้ามากที่ได้มาอีกปีนี้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เราเหนื่อยล้าหมดแรงที่สุด และต้องการบางอย่างที่มาเติมพลังเรา และพระเจ้าไม่เคยทำให้เราผิดหวัง วันแรกที่เราไปถึงพัทยา เราได้เจอเพื่อนเก่าเหมือนกับได้กลับมาเยี่ยมครอบครัวที่ไม่เจอกันนาน เราได้กอดกัน ยิ้มให้กัน หัวเราะกัน ทำให้ฉันได้กำลังใจขึ้นทันที และนี่คือสิ่งที่ฉันคิดถึงมากและเราไม่มีที่หมู่บ้านคือ การกอด เด็กนักเรียนที่โรงเรียนเริ่มมากอดเรา ฉันคาดหวังจะได้กอดอีก แต่ที่ผ่านมาคนที่หมู่บ้านเขาไม่กอดกัน เราไปดูหนังไทย เป็นเรื่องเกี่ยวกับเอเลี่ยน  เอเลี่ยนถามมนุษย์ว่าพวกมนุษย์เขาเติมพลังกันอย่างไร และเด็กผู้หญิงก็กอดเอเลี่ยน ฉันว่ามันจริงมากๆ เพราะว่ามันช่วยฉันได้มาก

แองเจิ้ลเป็นพิธีกรและผู้แปลภาษา ไทย-อังกฤษ และอังกฤษ-ไทย บางทีก็มีโยนมุกอิสานตลกๆ ให้คนหัวเราะ เวลาที่เธออยู่บนเวทีจับไมค์เธอก็เป็นธรรมชาติวิญญาณพิธีกร-ล่ามเก่าก็สวมเลยลื่นไหลมาก และขณะที่เราแบ่งปันให้คนฟังว่าเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้าง 3 เดือนที่ผ่านมา มันทำให้เรารู้ว่าใช่มีบางอย่างเกิดขึ้นแล้ว พระเจ้าทำงานอย่างอัศจรรย์ เราเริ่มหมดแรงกายหลังจาก 4 วันผ่านไป แต่แรงใจเราพร้อมไปต่อ

ปีนี้คอนเสิร์ตมีที่โรงเรียนมัธยม และบาร์ 2 ที่ในถนนวอคกิ้ง (เป็นถนนมีชื่อเสียงเรื่องผับและบาร์) คอนเสิร์ตที่โรงเรียนทำให้เรามีความหวังว่าวันหนึ่งเราอยากมีงานคอนเสิร์ต สรรเสริญที่โรงเรียนของเราบ้าง เด็กๆที่โรงเรียนนี้ไม่กล้าเต้น แต่เราได้สร้างความสัมพันธ์กับนักเรียนของเราและเริ่มสนิทกันและนักเรียนจะทำตามที่เราพูด เราค้นพบนักกรี๊ดมือ   โปรจากชั้นเรียนที่เด็กสุดของเรา เราถามนักเรียนว่าถ้ามีจัดคอนเสิร์ตขึ้นที่โรงเรียนพวกเขาจะกรี๊ดและเต้นไหม เด็กๆตอบว่าแน่นอน!

และคอนเสิร์ตที่บาร์ทำให้ฉันนึกถึงปีแรกที่มาเมืองไทย เราเดินอธิษฐานที่ถนนวอคกิ้งและมันเหมือนกับซาตานพูดว่า พวกเจ้าทำแบบนี้ได้ในจุดอื่นๆแต่นี่เป็นถนนของมัน  แต่ตอนนี้พระเจ้ายึดบาร์ด้วยอิทธิพลของพระองค์ คุณลองคิดดูว่าเพลงคริสเตียนเล่นในบาร์ขายบริการ ฉันอยู่ที่บาร์นั่นและการนมัสการสุดยอดมาก โอ้และบาร์หนึ่งชื่อ ลูซิเฟอร์ พระเจ้าเรายิ่งใหญ่จริงๆ

เพลงแบบไหนหรือที่นำทุกคนมารวมกัน? ซึ่งจริงๆแล้วเราถูกสร้างมาเพื่อนมัสการ เราอาจจะไม่เจอคุณในงานพัทยาสรรเสริญ แต่ให้เรากรี๊ดและเต้นโลดตอนที่เรามีคอนเสิร์ตใหญ่ที่สวรรค์กันเถอะ โอเค๊?

Jehovah Jireh: เยโฮวาห์ ยิเรห์

We’ve said it many times, God is our provider, and He showed it again when we were in Pattaya! We had been running down on money since before going, but waited knowing He never fails. By the time we went to Pattaya we had 500B ($16). No bus ticket home, and we were planning to stay almost 2 weeks. In fact we were there from the 12^th until the 21^st of November. We stayed at a friend’s place for free, and almost every day someone took us to eat. They would even get food cards at the food court and let us have the money that was left over. That was the start of us receiving money.

We met with a couple who now live in Pattaya the same day we sent out prayer requests and an update to our contacts. They prayed for us great prayers! And then 2 more times that day we were prayed for. The next day 2 of the groups that prayed for us felt lead to give us money. J Right after one team gave us money a friend came to me asking if we wanted to go to a benefit concert in a few days to raise money for a car for their ministry and right away we were able to pass on our blessing. Oh how I love that! Receiving this money also freed us to eat with those of our friends who wouldn’t have been able to pay for us. God works in amazing ways. The day we left Pattaya a ministry we shared our project updates with took an offering and we were blessed with even more money. We even received money to go towards a water tank, something we are crying out to God for as our water situation is getting more and more desperate.

Before we went home we went to our bank. It went from 115B to _____:) I won’t say but way more! We even had a John 6:13 experience and took 4 extra bags home, mostly full of food. Do you know God as Jehovah Jireh? If you try to do financial things on your own you are missing out on great blessings. He is not our bank account in which we make numerous withdraws, but He is faithful to His  faithful; to those who trust Him to take care of them. He’s even faithful to us when we are crying out to Him desperately waiting for His answer, or trying to do it on our own strength.

เราพูดคำนี้บ่อยมาก พระเจ้าจะทรงจัดเตรียม และพระองค์ก็ได้ทำให้เราเห็นอีกครั้งตอนที่เราอยู่ที่พัทยา กระเป๋าเราเริ่มแห้ง เงินหมดตั้งแต่ก่อนที่เราจะไปพัทยาด้วยซ้ำ แต่เรารู้ว่าพระเจ้าไม่เคยทำให้เราผิดหวัง พอเราไปถึงพัทยาเราเหลือเงินแค่ 500 บาท (16 ดอลล่า) ยังไม่มีตั๋วรถกลับบ้าน และเราวางแผนว่าจะอยู่ที่พัทยาประมาณ 2 สัปดาห์ และเราอยู่ที่นั่นตั้งแต่วันที่ 12 ถึง 21 พฤศจิกายน เราพักอยู่ที่บ้านเพื่อนฟรี และทุกวันเรามีเพื่อนๆพาเราไปเลี้ยงอาหาร บางคนซื้อบัตรเงินสดในศูนย์อาหารและเงินที่เหลือก็ให้เรา และนี่เป็นการเริ่มต้นที่เราได้รับเงินถวาย

เราเจอเพื่อนเก่าตอนนี้พวกเขาอยู่ที่พัทยา วันเดียวกันที่เราส่งคำขออธิษฐานเผื่อและข่าวคราวของเราไปหาเพื่อนๆ พวกเขาก็มาอธิษฐานให้เราดีมากๆและในวันเดียวกันอีก 2 ครั้งมีคนอธิษฐานให้เรา อีก 2 วันต่อมากลุ่มที่อธิษฐานให้เรารู้สึกอยากช่วยเราเรื่องการเงิน หลังจากที่เราได้รับการอวยพรก็มีเพื่อนมาชวนเราไปงานคอนเสิร์ต ของพันธกิจหนึ่งเพื่อหาเงินซื้อรถ เราก็ได้ส่งต่อพระพรไปถึงพวกเขาในวันนั้น โอ้ฉันชอบมาก เรามีเงินและสามารถอวยพรคนที่ไม่มีได้ทันที พระเจ้าทำงานอย่างอัศจรรย์ วันที่เราจะกลับชัยภูมิ พันธกิจที่เราแบ่งปันโครงการเจย์ฟาร์ม ได้เดินถุงถวายเราได้รับพระพรมากกว่าเดิมหลายเท่า เราได้รับเงินถวายสำหรับซื้อแท้งค์น้ำ ซึ่งเราร้องขอพระเจ้าเรื่องนี้มานานและน้ำที่เราใช้อยู่ตอนนี้ก็ใกล้จะหมดแล้ว

ก่อนเราจะกลับชัยภูมิเราไปที่ธนาคาร เงินในบัญชีเราเหลือแค่ 115 บาท และเพิ่มขึ้นเป็น ________ ฉันจะไม่บอกจำนวนตัวเลข ที่เพิ่มขึ้นเยอะมาก เรามีประสบการณ์ใน ยอห์น 6:13 ได้รับพระพรจนอิ่มท้อง อิ่มใจ และได้ของกลับบ้านเป็นกระเป๋าอีก 4 ใบเต็มไปด้วยอาหาร คุณรู้จักพระนามของพระเจ้าที่ชื่อ “เยโฮวาห์ ยิเรห์”(พระเจ้าทรงจัดเตรียม) ไหม?  ถ้าคุณพยายามจัดการ การเงินของคุณเอง คุณก็พลาดพระพรอันใหญ่ที่พระเจ้าเตรียมไว้ให้ พระองค์ไม่ได้เป็นธนาคารของเราซึ่งเราจะถอนเงินก้อนใหญ่เมื่อไหร่ก็ได้ แต่พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อต่อคนที่วางใจให้พระองค์ดูแล แม้แต่ตอนที่เราร้องขอคำตอบด้วยความสิ้นหวังสุดๆหรือพยายามด้วยแรงของเราเอง